Moordenaars

Op veel manieren kan een moord worden gepleegd. Direct door wapengeweld, gif, een gefingeerd ongeluk, een aanslag en nog talloze andere manieren. Maar ook indirect, als de gevolgen van een bepaald handelen moorddadig zijn. Ik denk dan aan de wijze waarop geld wordt verdiend via de productie van asbest bijvoorbeeld. Toen in 1998 asbest in Nederland werd verboden gingen de firma die het maakte naar India en zette daar nieuwe fabrieken neer. Arbeiders daar hebben de keuze tussen sterven aan longkanker of uit armoede. Ze kiezen dan ervoor om in deze fabrieken te gaan werken. Ik noem dat moorddadig: Nederlandse ondernemers die willens en wetens het leven van mensen omwille van geld op het spel zetten.
Zo is ook de afvalverwerkingsindustrie een voorbeeld. Een industrie die grote hoeveelheden giftig afval transporteert naar Afrikaanse havens om daar gedumpt te worden in landen die via corrupte politici hier geen punt van maken. Idem afgekeurde medicijnen, idem afvalverwerking in door maffia geregeerde organisaties die afval dumpen in plaats van veilig verwerken (Italië is een goed voorbeeld – buffels die melk leveren voor mozarella grazen naast deze giftige plekken).
Het storten van radioactief afval is het summum van deze praktijken: iedereen weet welke gevaren mensen en dieren lopen. Toch gebeurt het.
Het behandelen van landbouwgrond, bossen en onontgonnen gebieden met pesticiden is een ander voorbeeld van moord op de langere termijn. De huidige president van Brazilië is daar een goed voorbeeld van: een van de eerste officiële daden als president was de pesticiden toestaan waarmee grote bedrijven landbouw bedrijven, het inperken van de rechten van de inheemse bevolking en de het toestaan van meer ontginning (bosbouw en mijnbouw) in de Amazones. Moord op korte en op langere termijn. Dat in naam van een christendom – de Pinksterbeweging – waar deze meneer lid van is. Dat vind ik persoonlijk satanisch. Net zo satanisch als het laten uitvoeren van een aanslag op onschuldige burgers in eigen land door de eigen veiligheidsdiensten om op die manier wetgeving in te voeren en zogenaamde ‘contra-terreur’ acties te bevorderen zoals dat (nog steeds niet echt bewezen) in Rusland heeft plaatsgevonden onder Poetin. Of de terreuracties van meneer Erdogan tegen de Koerden, de vernietigende oorlog in Syrië van Assad, de aanslagen in Kongo, Soedan met medeweten van generaals en politici die garen spinnen en hun beurzen verrijken bij het instand houden van chaos en onderdrukking.
Handig gebruik makend van de angst van mensen, grossiers in angst en in bedreigingen, het zijn net zoveel vormen van moorddadig gedrag op langere termijn. De uitkomsten zijn hetzelfde: er vallen doden.
Geld, machtswellust, eigen belang, zelfverrijking, het zijn net zoveel argumenten of motieven om dit soort moorddadige praktijken te verklaren. Maar hoe lang leeft een mens? Er komt gewis een einde aan zijn bestaan. Maar helaas kan die mens, omdat hij niet verder kijkt dan zijn neus lang is, verschrikkelijk veel schade aanrichten. Politici die zich laten omkopen – ook in het Europese parlament door de organisaties die belang hebben bij een bepaald beleid, (denk aan de het verbod op pesticiden) – zijn de stem van hun kiezers niet waard. In mijn ogen zijn ze medeplichtig aan moord op lange termijn. Handelen dat uiteindelijk leidt tot slachtoffers – ook de insekten zijn slachtoffers, in het spoor daarvan vogels en anderen dieren, (om nog maar te zwijgen van de planten) is moorddadig. De Verenigde Naties hebben een rapport gepubliceerd waarin het uitsterven van miljoenen dieren en planten aanstaande is door menselijk handelen, of door het uitblijven van beschermende maatregelen. Hoe lang blijven wij als kiezers deze moorddadige praktijken goedkeuren, hoelang blijven we oogluikend wegkijken, of doen alsof onze neus bloedt? Moordenaars en handlangers, politici en ambtenaren met naam en toenaam noemen – bedrijven aanklagen, niet alleen protesteren maar boycotten, is misschien de enige weg die overblijft als niks anders werkt. Laten we eens beginnen in eigen land: bedrijven, organisaties, politici die allemaal vuile handen maken. Dat wordt een lange lijst vermoed ik.

John Hacking
12 mei 2019 moederdag