Het landschap en de foto

Een romantische kijk op het landschap De analoge fotografie is ingehaald door de digitale fotografie. De analoge fotografie maakt gebruik van een camera, van een ontwikkelingsprocedé en van het materiaal waar de foto op wordt afgedrukt. Dit fotopapier is net zo vergankelijk als datgene wat op de foto staat afgebeeld. De tijd zal onherroepelijk het … Doorgaan met het lezen van Het landschap en de foto

Tijdperk van het Niets (5)

Der Geist verdankt seine Lebendigkeit gerade der Fähigkeit zum Tod. Das Absolute ist nicht das “Positive, welches von dem Negativen wegsieht”. Der Geist schaut vielmehr “dem Negativen ins Angesicht” und “verweilt” bei ihm. Er ist absolut, weil er sich ins Extreme, die die äußerste Negativität hinauswagt und sie in sich einschließt, präziser ausgedrückt, in sich … Doorgaan met het lezen van Tijdperk van het Niets (5)

Tijdperk van het Niets (1)

hoe omgaan met innerlijke leegte? Verdrinken in de digitale wereld die telkens nieuwe prikkels aanbiedt en waar de macht van het getal heerst maar niet het zin-stichtende verhaal?

Transparant

Hoe transparant ben jij voor de werkelijkheid en is de werkelijkheid voor jou? Gevangen in dualisme maken we ons zelf kleiner dan we zijn en missen we de potenties die in ons huizen.

Wereld

Poëzie als toegang tot de wereld, en de wereld die we zijn en die we uitdragen - een bijzondere toegang waarin zelfs oneindigheid ervaarbaar kan worden.

Kruisweg in Amsterdam

Art Stations of the Cross (2019) “Art Stations of the Cross is een uniek publiek kunstproject, een contemplatieve pelgrimstocht langs veertien hedendaagse kunstwerken die aanzetten tot reflectie over actuele vormen van onrecht. Na Londen (2016), Washington (2017) en New York (2018) nu in Amsterdam.” Foldertekst Samen met collega’s studentenpastores hebben we 10 van de veertien … Doorgaan met het lezen van Kruisweg in Amsterdam

Realiteit en gedicht: de wereld bekrassen…

mist in de bergen

gedichten als toegang tot de realiteit - alle illusies rond de wereld worden opengebroken....Anselm Kiefer in gesprek over gedichten

Verveling

Anselm Kiefer en de leegte - een tekst over de verveling als bron van creativiteit

Schip*

het schip als metafoor en als mogelijkheid tot horizon-verbreding en als teken van de verbinding tussen hemel en aarde.

Nog zonder naam…over identiteit en idealen

Studiedruk, werkdruk hoe ga je hiermee om? Hoeveel ruimte wil en kun je jezelf geven? Welke wegen liggen er open?

Het verhalende zelf

  "Toch identificeren de meesten van ons zich met hun verhalende zelf. Als we 'ik' zeggen, bedoelen we het verhaal in ons hoofd, niet de stortvloed van ervaringen die we continu ondergaan. We identificeren ons met het innerlijke systeem dat de bizarre chaos van het leven omvormt tot logisch aandoende verhalen. Het maakt niet uit … Doorgaan met het lezen van Het verhalende zelf

Zacht*

Als een babyhuidje, zo zacht. Je eigen huid, onder je armen, in je zijde, het kietelgevoelige deel, delen waar geen haren groeien, of de donshaartjes op je wangen. Een veertje van een klein vogeltje, dat dwarrelt door de wind. Paardebloemzaadjes ook gedragen door een zuchtje. De neus van een lammetje. Zacht, zachtheid, het roept een … Doorgaan met het lezen van Zacht*