Onderscheidingen

groene week

Onderscheidingen

Wat is waardevol in je leven en wat niet, wat voegt iets toe aan je kwaliteit van leven en wat is alleen maar hinderlijk hiervoor? Hoe kom je hier achter en welke criteria zijn belangrijk bij je keuzes? Op dit moment vindt de Groene Week plaats in de achtertuin van de Studentenkerk en zit onder een groot zeil in de tuin te tikken. Er draait muziek, er is een winkeltje met duurzame spullen en lekkernijen, de hangmatten, ‘mijmermatten’ zijn bezet, er is koffie en thee en gebak. Zelfs een biertje is verkrijgbaar. De zon schijnt en waarom zou ik binnen gaan zitten als ik ook de tuin kan werken. De muziek stoort me niet maar bevestigt me net in mijn keuze om in een ontspannen sfeer wat te schrijven over ontspanning, keuzes en waardes die een rol kunnen spelen in je leven.

Voortdurend komen nieuwe studenten binnen die even willen ontspannen, kletsen, genieten van de ruimte en de natuur. Loungen in de tuin, gezellig met anderen en dat tijdens collegetijd of net daarbuiten. Binnen wordt gekookt voor een duurzame maaltijd voor 50-60 personen. Ook die maaltijd zal straks in de tuin plaatsvinden. De Groene Week is een activiteit georganiseerd door studenten die aandacht willen vragen voor duurzaamheid, en dat op veel terreinen: milieu, klimaat, leefbaarheid, samenleven en consumptie. Woensdag, morgen dus is het Earth-day, dag van de aarde! De groene tuin van de Studentenkerk is een uitstekende locatie midden op de campus om deze Groene Week gestalte te geven. Ontspanning, even bijkomen en bewustzijn kweken voor duurzaamheid gaan heel goed samen.

Goede onderscheidingen treffen en juiste keuzes maken kan alleen maar als je beseft hoe belangrijk ruimte is voor jezelf, als je in de gaten hebt dat je tijd beperkt is en dat elke keuze een prijs heeft die je bereid bent om te betalen. Maar hoe kom je tot dit inzicht en vooral tot de concrete gevallen waarin je die keuze voltrekt? Hoe kun je afstand nemen van je zelf, je motieven en drijfveren, even reflecteren op wat je voortdrijft, en wat je verlangt, om te ontdekken wat je echt wilt en meer nog wat je echt nodig hebt voor je gevoel? Dus zelfinzicht is voorwaarde voor en de basis onder je verdere stappen op het terrein van kiezen en onderscheiden.

Maar niet alleen zelfinzicht, ook zelfaanvaarding is essentieel: weten wie je bent en vooral accepteren wie je bent, met je al je hebbelijkheden en onhebbelijkheden, je goede en minder goede kanten. Je bent het helemaal en je hoort er helemaal bij. Vooral bij jezelf: dat klinkt misschien raar, maar het feit dat je eigenschappen van je zelf minder leuk vindt, eigenlijk niet wilt, wil eigenlijk zeggen dat je een beetje van jezelf vervreemd bent. Vervreemding is niet alleen onprettig, het is vooral fundamenteel onplezierig en het brengt je in een situatie van slavernij, een vorm van spiraal, een cirkel waarin je altijd achter je eigen ambities en wensen gaat aanhollen zonder ze ooit te verwezenlijken. Want je bent niet goed in je eigen ogen, bent ontevreden hierover, maar wat je ook doet, als het echt bij je hoort is acceptatie de enige manier om er mee te leren leven en te aanvaarden dat jij dit nu eenmaal bent. En accepteren wie je bent is wat anders dan accepteren dat je jezelf rot kunt gedragen tegenover anderen, want gedrag kan altijd beter als het niet goed is. Gedrag is niet hetzelfde al karakter, niet hetzelfde als de goede en minder goede kwaliteiten die je hebt meegekregen. Gedrag vloeit vaak voort uit bewuste en onbewuste inzichten, maar kan daardoor ook veranderd worden want inzichten zijn gestolde betekenissen die niet echt vastliggen. Je kunt tenslotte nog leren, ook van je fouten, en van je verkeerde en verkeerd toegepaste inzichten in je handelen.

Als het ontkiemende groen in deze lente dat afhankelijk is van water en warmte zijn wij mensen afhankelijk van aandacht en liefde van medemensen om ons heen. Dat ontvangen en verder geven, dat doorgeven als doorgeefluik van wat je zelf ontvangt is een van de mooiste dingen in je leven want het maakt je leven pas kwalitatief waardevol. Dan weet je waar je voor leeft en waar je het voor doet. Dat is heel wat anders dan een diploma halen: dat is slechts een stuk papier waar je wel hard voor moet werken en dat toegang geeft tot bepaalde banen, maar dat niet garandeert dat je verdere leven ook kwalitatief waardevol is. Dus alleen maar studeren en werken zonder aandacht voor de groenkracht van de liefde is eigenlijk een enorme kortzichtige domheid waarin je jezelf heel veel onthoudt.

Waar geniet een kind het meest van? Van samen spelen met een speelkameraadje, jong of ouder, dat maakt niet echt uit. Die kinderen zijn we ook nog steeds ook al denken we dat we ons als volwassenen moeten gedragen. Diep in ons, als onder schillen van een ui, zit ons kind verborgen. Daar geen contact meer mee hebben, en doen alsof we dit kind zijn kwijtgeraakt in de loop van de tijd en onder druk van de eisen en verwachtingen die aan ons worden gesteld, en die we aan ons zelf stellen, is eigenlijk ook een grote domheid. Want waarom zou je het kind in jezelf verloochenen? Veel volwassenen sublimeren hun kind zijn en de spelletjes die daarbij horen als  ze soldaatje spelen en oorlog voeren. Alleen zijn de wapens en is het effect van hun handelen dan niet meer zo onschuldig. Een leger dat oorlog voert is een verzameling verongelijkte kinderen die hun gelijk willen halen over de hoofden, beter de levens van hun medemens die ze tot vijand bestempelen. Levert dat wat op? Alleen maar doden, veel doden, en veel, heel veel slachtoffers.

Het leven zelf, zeker een mensenleven is niet zo duurzaam, zeker als het gedragspatroon negatieve effecten heeft op het lichaam en de geest. En op een bepaald moment is het gewoon met je afgelopen en eindig je in de oven of het graf. Maar daar ben je dan al niet meer bewust echt bij. Voordat het zover is heb je tijd van leven, kun je anders leven dan je gewend bent als dit leven een soort van gevangenis is waar je jezelf hebt ingezet. Duurzaam is vooral je handelen dat rekening houdt met de anderen die na je komen, volgende generaties. Dan moet je verder kijken dan je neus lang is en dat kan niet iedereen omdat eigen beurs, huis en ander bezit vaak de meeste aandacht krijgt. Ook dat is een keuze die anders kan.

Focussen op de buitenkant alleen, op het materiële kan je heel wat opleveren maar of het ook kwaliteit van leven is, is niet zeker. Maakt geld gelukkig? Een beetje zou ik zeggen maar laat er niet je leven van afhangen. De groene tuin in deze Groene Week laat zien dat leven heel andere paden bewandelt om zich te manifesteren waardoor planten (en dieren) tot hun recht komen zonder al de stress van opgelegde verwachtingen en plichten, werkdruk en haast die nergens toe dient. De boom groeit naar zijn mogelijkheden en als meester in aanpassen kan hij ons nog veel leren over wat echt belangrijk is en wat niet. Als meester in aanpassing is hij ook vrij, vrijer dan we zouden denken, en alhoewel wij kunnen weglopen en ons verplaatsen zijn we meestal niet zulke goede aanpassers aan de situatie die ons overkomt of waar we mee geconfronteerd worden. Bomen, ze volgen hun natuur, zouden filosofen zeggen. Voor ons mensen zou dat ook goed zijn! Maar wat is onze natuur? Onze echte natuur? Is die toch al niet al te veel kunstmatig geworden, afhankelijk van techniek en manipulatie? Meestal weten we wel, ons lichaam geeft dat goed aan, wanneer we te ver gaan, wanneer we over onze grenzen gaan. Is dat slim? Nee, natuurlijk maar we laten het wel (veel te vaak) gebeuren. Leer daarom van je lichaam en luister er naar. Net als zelfreflectie, zelfacceptatie en toegeven aan wat je echt nodig hebt, geestelijk en lichamelijk, als voorwaarde om kwaliteit in je leven te ervaren, is het lichaam de toegang tot welbevinden en geluk. Hoe zou het zonder moeten? Het is het kostbaarste wat je (nu) hebt en ook uiteindelijk het meest relatieve, want eens laat je het achter. Veel innerlijke groengroeikracht in deze Groene Week!

John Hacking

21 april 2015