Tag: verhoeven

Herfstmelodie: weemoed en melancholie 

Alleen wie nog melancholisch kan zijn, is nog verbonden met de oorsprong van het leven; wie er niet meer voor vatbaar is, is onvruchtbaar geworden. Cornelis Verhoeven Een dorre rietkraag overal waar sneeuw glinsert het spoor van de wind Suziki Michihiko Een sfeer van vergankelijkheid, zelfs iets van een donkere onbestemde dreiging van de dood … Doorgaan met het lezen van Herfstmelodie: weemoed en melancholie 

Oneindigheid

Oneindigheid - God zijn oneindigheid teruggeven “Uiteindelijk blijkt het denken geen rust te vinden rondom een middelpunt dat telkens zijn leegte onthult, maar alleen binnen de horizon van zijn eigen oneindigheid. Niet het centrum, maar de horizon is het die het denken concentreert, niet het rustpunt, maar de ruimte rondom een voorlopig centrum. De waarheid … Doorgaan met het lezen van Oneindigheid