Sneeuw Nieve

MINOLTA DIGITAL CAMERA
Epen winter

La nieve ha convertido al llundo en cellenterio

La nieve ha convertido al llundo en cellenterio.
Pero el llundo ya era un cellenterio
y la nieve sólo ha venido a publicarlo.

La nieve sólo ha venido a seiialar,
con su delgado dedo sin ariiculaciones,
al verdadero y escandaloso protagonista.

La nieve es un ángel caido,
un ángel que ha perdido la paciencia.

Roberto Juarroz – Vertikale Poesie

De sneeuw heeft de wereld veranderd in een begraafplaats.
Maar de wereld was al een begraafplaats
en de sneeuw is alleen gekomen om het publiek te maken.

De sneeuw is alleen gekomen
om met zijn dunne vinger zonder knokkels,
de ware, lawaaiige hoofdrolspeler aan te wijzen.

De sneeuw is een gevallen engel,
een engel die zijn geduld heeft verloren.

 

 

 
De wereld is een begraafplaats. Dat is ze al eeuwen lang, zolang mensen, dieren en planten het oppervlak bewonen. Alles wat sterft blijft achter in de wereld. Als as, als aarde, als levenskracht voor alles wat daarna komt en wat zich via de aarde voedt. Maar de wereld als begraafplaats is niet helemaal hetzelfde als de aarde als begraafplaats. Aarde is niet wereld en wereld is niet aarde. Aarde is dat stuk materie dat een baan rond de zon beschrijft en dat telkens van gestalte verandert ook al merken wij mensen dat niet omdat we daar gewoonweg te klein voor zijn. Net zoals een mier nauwelijks merkt dat het bos verandert omdat er bomen worden gekapt. De aarde draait om haar as en omdat aarde vooral materie is met een gloeiende binnenkern is de aarde voortdurend in beweging en worden we soms hardhandig hiermee geconfronteerd als er een aardbeving plaatsvindt of een vulkaanuitbraak.
De wereld is niet de aarde. Ze valt er niet mee samen. De wereld is vooral een concept. Een idee dat wel betrekking heeft op de aarde en die aarde ook veronderstelt in meer of mindere mate, maar wereld is vooral ook wereld in mijn hoofd en in de hoofden van alle andere mensen. Ik geloof niet dat dieren een dergelijk concept kennen en planten al helemaal niet. Wereld komt dichterbij in leefwereld, in wereldse genoegens, in de verlokkingen en verleidingen van de wereld. Als we spreken over hemel en aarde bedoelen we eigenlijk de aarde als wereld en niet de aarde als plek waar we onze voetstappen op zetten zoals een boom wortelt in de aarde. Hemel en aarde roept een soort van tegenstelling aan het licht die dat verschil veronderstelt: de hemel is niet de aarde en de aarde is niet de hemel; maar het is wel de bedoeling in religieuze systemen dat de aarde steeds meer op de hemel moet gaan lijken. We hebben dus een idee in ons hoofd over de wereld waarin we vinden dat de hemel het einddoel zou moeten zijn – tenminste als we deze religieuze wens willen volgen. Want dat is religie: hemel en aarde bij elkaar proberen te brengen. Waarom? Omdat de aarde, onze wereld nog niet op de hemel lijkt, en de hemel is nastrevenswaardig omdat er op deze aarde teveel rampspoed heerst. Oorlogen woeden, mensen staan elkaar naar het leven en doen elkaar de gruwelijkste dingen aan. Er is honger, er zijn rampen, er is armoede, er is uitbuiting, de lijst is eindeloos en dat al een mensengeschiedenis lang.
Van de aarde een hemel maken is een wens van velen. Alleen de weg daar naar toe is nog niet zo eenvoudig. Met geweld zal het niet lukken wat zelfbenoemde profeten ook mogen beweren. Geweld roept alleen tegengeweld op. De oorlog in Syrië krijgt misschien nog veel kwalijker gevolgen dan de oorlog in Irak en de tijd die daarna aanbrak. Poetin neemt wraak op het Westen door in naam Assad te steunen maar vooral door er voor te zorgen dat honderdduizenden vluchtelingen de kant van Europa op komen. Dat is geo-politiek: de vijand raken op een andere wijze waar hij niet van terug heeft omdat hij dan zijn eigen menselijke waardes moet opofferen als hij hier tegen in verweer komt. Bijvoorbeeld geen onderdak verlenen aan de vluchtelingen die asiel aanvragen in het Westen. Westerse landen raken verdeeld, Europa als politieke eenheid verzandt in onderling gekibbel en Rusland profiteert want kan daarna met elk land afzonderlijk verdragen afsluiten. Turkije zit er midden in en vormt niet alleen een buffer maar gooit zelf olie op het vuur door de confrontatie met Rusland aan te gaan op militair terrein. Vluchtelingen in de regio raken vermalen door de gewelddadige krachten. De Koerden, vanouds al verdeeld over vele landen trekken aan het kortste eind want zonder erkenning en zonder staat blijven zij de paria’s van de regio hoeveel mooie woorden ook vloeien. Maar dat is allemaal politiek en politiek beheerst onze wereld. Dat maakt meteen duidelijk dat wereld iets heel anders is dan aarde – misschien moeten we het zo uitdrukken: onze ideeën over de wereld en ons handelen dat daar uit voortvloeit bepaalt hoe de aarde er uit ziet en gaat zien. De wereldbeelden kleuren nu vaak de aarde met bloed, zoals het bloed van Abel dat over de akker stroomde nadat Kain hem had gedood. Een idee hebben over de wereld waarin jij de belangrijkste bent en de meest waardevolle is een oproep tot moord. Dan ben je een lawaaiige hoofdrolspeler. Maar weet, als je eenmaal bent aangewezen, staat de kist al voor je klaar en is je tijd langzaam aan het opraken op deze wereld. De hemel heeft volgens de dichter Juarroz deze boodschap aan ons mensen: zelfs de gevallen engelen maken openbaar dat het zo niet langer kan. De sneeuw wijst ons met onze neus op de ontelbare graven, de wereld als begraafplaats. Misschien kan as-woensdag helpen je hiervan bewust te worden: je bent as, stof, aarde, en niet meer dan dat. Toch de moeite van het overdenken waard als we weer eens wilde plannen maken om de wereld te veroveren.

John Hacking
10 februari 2016 Aswoensdag

MINOLTA DIGITAL CAMERA