auto-nodus

 

Auto-nodus

 

De mens is deel van een netwerk, dus een knooppunt waarin hij zelf functioneert, een zelf-knoop, een auto-modus dus. Als deel van het netwerk, als knooppunt zend je informatie uit, ontvang je haar en geef je haar door, al of niet voorzien van commentaar. Auto-nodus zijn is kenmerk van onze identiteit geworden en het is bijna onvermijdelijk daar niet aan mee te doen op straffe van uitsluiting of geïsoleerd te raken. Als deel en onderdeel van talloze netwerken neem je deel aan het digitale verkeer dat deze wereld meer en meer in haar greep krijgt. Buiten de digitale werkelijkheid heb je veel minder mogelijkheden om deel te nemen aan het sociale verkeer zonder dat het lichaam daarbij een hoofdrol speelt. Als je belt, telefoneert doe je dat via je telefoon. Dat lijkt vanzelfsprekend maar is het zeker niet. De uitvinding is ruim 100 jaar oud in de geschiedenis van de menselijke evolutie. Brieven zijn al wat ouder, teksten zo oud als de mensheid die heeft leren schrijven. Tatoeëringen op onderdelen van het lichaam zijn in feite hetzelfde: je wilt gelezen worden, je drukt je boodschap uit op je huid. Dat is ook al zo oud als de mens symbolen en tekens gebruikt om te communiceren, om iets mee te delen over zichzelf. Opvallend vind ik dat dergelijke oude vormen hand in hand gaan met volslagen nieuwe vormen zoals de digitale snelweg waarop wij dagelijks kilometers afleggen achter onze computer of met onze smart-phone of Ipad.

Als lichaam, een zelf in een lichaam, een auto-topos, ben je knooppunt in een materiële en tastbare wereld. Zoals de spelers van een team in een wedstrijd met elkaar samenwerken. Of zoals wij ons in het dagelijkse verkeer bewegen in onze auto, op onze fiets of te voet. We houden rekening met elkaar, met elkaars wensen en verlangens en wij kijken uit of mijn doel niet in gevaar komt door een botsing met iemand anders. Mijn reizen zouden snel afgelopen zijn als dat niet zo was, als ik alleen maar uit zou gaan van mijn beweging, van mijn handelen en willen. Dit zijn slechts een paar voorbeelden van knooppunt zijn in de materiële wereld.

In de digitale wereld doemen nieuwe dimensies op die echt volslagen nieuw zijn in de geschiedenis van de mensheid. Want nog nooit is het materiële lichaam gekoppeld geweest aan een digitaal lichaam. Nog nooit heeft mijn digitale identiteit zo’n groot impact gehad op mijn materiële lichaam. Er is een dimensie bij gekomen, misschien iets wat we nog nauwelijks kunnen vatten omdat het zo nieuw is. Onze digitale existentie gaat ver over de grenzen heen van wat we materieel en geestelijk voor mogelijk houden. Waarschijnlijk zal ik nog lang bestaan in de wereld van de netwerken als mijn lichaam al lang vergaan is – tenminste als de computers van de toekomst het verleden vastleggen. Nu al gaan er stemmen op om ook oude websites te bewaren. Ze geven niet alleen een tijdsbeeld maar ze bevatten ook een visie op de werkelijkheid en bevatten daarnaast veel informatie over de makers en de gebruikers. Het zijn de getuigen van de eerste stappen in de digitale wereld door zich kenbaar te maken via het web. De blog is een vervolg, de sociale media een stap verder, want nu gaat het verknopen van mensen aan en met elkaar in sneltreinvaart. Boeiend is om te onderzoeken hoe jou inbreng bij anderen weer wordt verder geleid of onderbroken omdat zij jouw bijdrages niet verder willen brengen. Maar wat het ene knooppunt achterhoudt wordt door het andere weer doorgegeven. Zo ontstaat een totaal nieuw beeld van jou door de invoer van nieuwe gegevens door de andere knooppunten. Zij reageren op jouw inhoud, jij op hun inhoud en samen reageren wij als een fantastische verzameling van knooppunten op wat er zoal wordt aangeboden aan informatie. Dat is werkelijk gigantisch, onvoorstelbaar, niet te bevatten. Daarom focussen wij op informatie die vertrouwd klinkt, die ons aanspreekt, waar we wat mee kunnen. Zo ontstaan er verzamelpunten, grotere knopen in het netwerk die bestaan uit kleinere knopen, individuen, die allemaal voor auto-nodus spelen. Deze verzamelingen of families hebben weer een geheel eigen dynamiek omdat de informatie die daar gedeeld wordt kenmerkend is voor die verzameling. Er zijn vast al algoritmen die de kenmerken vasthouden en bewerken voor gebruik in reclame, nieuwsvergaring, onderzoek en het toespelen van allerlei informatie.

Kleine auto-nodussen vormen dus familie-nodussen, die weer sociale groepen vormen met eigen kenmerken gebaseerd op zoektermen die worden toegepast om gelijkgestemden te vinden en te verzamelen. Kiezers in de VS die gisteren op president Obama hebben gestemd vormen zo’n cohort van knooppunten. Hoewel ze heel verschillend zijn hebben ze dat gemeen en misschien delen zij in grote lijnen ook nog een zelfde wereldbeeld.

Het loont dus de moeite om eens op een heel andere wijze naar jouw deelname en je betrokkenheid in de digitale wereld te kijken opdat je gaat beseffen dat deze wereld niet alleen ongekende mogelijkheden biedt om te communiceren maar ook gevaren van beïnvloeding die je misschien helemaal niet in de gaten hebt omdat het allemaal buiten je materiële wereld omgaat. Stel dat de aanhangers van Obama nu bestookt worden met informatie uit een bepaalde koker om de samenhang in het land te bevorderen, wie bewaakt dan dat hier geen massale manipulatie in het spel is? Niemand dus. De eigenaars van de datastromen, de verzamelingen en de onderzoeken hebben een grote vinger in de pap en zij sturen de wereld op een nieuwe en ongekende wijze. Als knooppunt dat verzamelt, dat data bijeenbrengt en ordent hebben zij ongekende nieuwe macht. De toekomst zal uitwijzen wat wij als kleine auto-nodus hiervan zullen ondervinden.

 

John Hacking

7 november 2012