Zelf Acceptatie – Sui Acceptatione – Auto Apodoxy

Zelf Acceptatie – Sui Acceptatione – Auto Apodoxy

Het wonder dat je zelf bent accepteren, voluit aanvaarden, dat valt niet altijd mee en dat gaat niet iedereen evengoed af. Waarom niet? Omdat je misschien niet tevreden bent met jezelf, met hoe je uitziet, hoe je lichaam is, hoe je handelt, wat je presteert, hoe je denkt. Allemaal voorbeelden hoe het ‘fout’ kan gaan waardoor je voor je gevoel niet bij jezelf kunt zijn en al helemaal niet achter jezelf kunt gaan staan. Je meet jezelf misschien teveel aan anderen, de verwachtingen die je van je jezelf hebt zijn gekleurd en niet aangepast aan je situatie. Je denkt te moeten handelen en presteren zoals in je ogen anderen presteren die wel succesvol zijn en jij bent het niet omdat je niet dergelijke prestaties levert. Maar: “onze eigen voorstelling van het ervarene bepaalt de werkelijkheid.” Dat wil dus niet zeggen dat de werkelijkheid ook zo is. Je voorstellingen kunnen je parten spelen en je voorstellingen zijn en blijven voorstellingen. Het is een voor-stel, het kan net zo goed anders. Leg je de lat op een andere hoogte in je leven ziet alles er misschien opeens veel rooskleuriger uit.

Cezanne, de Franse schilder zei het al: “wat onze ogen denken”. Wij denken vaak en vooral met onze ogen en dat kleurt onze waarneming en onze waarderingen. Wat we belangrijk vinden is ook een zaak van onze ogen en wat er in onze ogen zich afspeelt. We zeggen ‘in mijn ogen is dat zo en zo…”. Maar dat geeft meteen de beperktheid ervan aan. Zowel tegen de achtergrond dat jij het bent, je bent niet iedereen en omdat het je ogen betreft. Er zijn nog veel meer zintuigen en je ervaring van de werkelijkheid is breder dan het kijken en zien. Inzicht wil bijvoorbeeld zeggen dat ervaringen binnen zijn gekomen en dat je ernaar gaat handelen omdat je overtuigd bent geraakt van de waardevolheid en de kracht ervan. Dat is meer dan kijken, waarnemen, zien en opvatten. Het kwartje is dan gevallen.

“Je bent wat je doet” zegt Louise Bourgeois. Sommige mensen zijn de hele dag met hun auto bezig. Die is deel geworden van hun identiteit en kleurt hun zelfbeeld. Zij manifesteren zich via de auto. Anderen doen dat via kleding. Tal van mogelijkheden zijn er. Je lichaam als medium gebruiken om er teksten en beelden op af te drukken is nu algemene trend. Allemaal manieren om je te uiten en je identiteit te showen. Maar de buitenkant, hoe wij ons tonen, zegt nog niet zoveel over onze binnenkant, hoe wij ons voelen. Hoe wij ons diep van binnen ervaren en ons graag zouden willen laten zien. Landen in jezelf, weten wie je bent, waar je voor staat, wat je belangrijk vindt en waar je voor wilt gaan, dat zijn opties die de moeite waard zijn om te verkennen.

Ik geloof dat veel begint met zelf acceptatie. Ontdekken wie je bent, wat je kunt en wie je wilt zijn, je verlangens, je twijfels, je angsten en je hoop. Je kwaliteiten en de domme dingen die je soms doet. Je onhebbelijkheden, je goede en je slechte daden. Kortom de hele mens die je bent. Ik geloof ook dat je deel uitmaakt van het wonder dat leven heet, dat je zelf een wonder bent want het feit dat je leeft en dat je een bewustzijn hebt, een zelfbewustzijn is op zich al een wonder. Als je een steen zou zijn zou je dit niet zo meemaken. Dus beginnen bij het begin: bij het feit dat je ontdekt dat je er bent en dat je er mag zijn, je mag manifesteren, mag gloriëren. Want dat is je lot: schitteren, je bent schitterend als wonder van leven, je mag je leven manifesteren in deze werkelijkheid.

Misschien staan we er in het algemeen niet genoeg bij stil omdat dagelijkse beslommeringen onze aandacht opeisen. Maar af en toe is het goed om dat wel te doen. Want het kan je veel opleveren. Ik blijf het nog steeds een prachtig voorbeeld van aanvaarden en accepteren vinden hoe Maria in het evangelie van Lucas overdonderd wordt door de boodschap van de engel dat ze zwanger zal worden ondanks het feit dat ze geen seks heeft met een man. Ze werpt tegen: hoe kan dit geschieden. Ze twijfelt. Maar als de engel haar vertelt dat bij God niets onmogelijk is en dat zelfs haar nicht Elizabeth als oude dame nog zwanger is geworden (citerend: “geen woord van bij God zal machteloos zijn” (Genesis 18,14 hoe Sara op haar oude dag nog een zoon, Izaak, krijgt), stemt ze toe. Ze zegt “hier ben ik, de dienares van de Heer; mij geschiede naar uw woord.”(Lucas 1,38)

Maria aanvaardt wat haar wordt aangekondigd, ze accepteert haar nieuwe positie, haar lot, haar zwangerschap, moederschap en alles wat daarbij komt met betrekking tot wat over dit kind, deze belofte, wordt gezegd. Zou ze al weten wat haar te wachten stond? Ik denk het niet. En stel dat ze zou hebben gezegd: aan mijn lijf geen polonaise, als ze zou hebben getwijfeld (wat zullen de mensen wel denken, ze slaan me dood, geen seks voor het huwelijk, bijvoorbeeld), die woorden hebben afgewezen? Zou het dan niet hebben plaatsgevonden? Zou het wonder dan niet zijn geschied? “Hier ben ik” het zijn telkens dezelfde woorden die ook Abraham sprak als God hem riep om hem op de proef te stellen. “Hier ben ik” is meer dan het Lutheraanse  “hier sta ik (en ik kan niet anders)”.Hier ben ik” is 100 procent toewijding, overtuiging, aanvaarding en acceptatie.

Maria gaat akkoord. Maar het is niet het contract dat hier wordt bekrachtigd. Het is acceptio in het Latijn dat veel meer betekenissen heeft of het apodoxy in het Grieks (zie het 1 Timotheus 1,15; 4,9: “te vertrouwen is het woord en alle aanvaarding (apodoxy) waardig.” Je bent het waard, je bent waardevol genoeg, je bent van waarde, je bent een wonder, het klinkt er allemaal in door als het gaat om jezelf. In het verhaal van Maria gaat het ook om het Woord Gods, zoals in de brief aan Timotheus. Maar het Woord opnemen, aanvaarden, accepteren wil ook zeggen dat het Woord iets met jou doet. Iets in jou bewerkstelligt. Als je dit niet zou toelaten gebeurt er niets en blijf je dode grond, levenloze akker. Er kan niet in je worden gezaaid.

Acceptio, accepto in het Latijn betekent: ontvangen, aannemen, krijgen, in ontvangst nemen, maar ook door de Geest iets opnemen (dat kan ook iets kwaads zijn); het betekent ondervinden en gevoelen, lijden, bekennen, vernemen en horen. Van horen zeggen, het overgeleverde uit de traditie opnemen, op zich nemen, waarbij men zich de ontvanger als werkzaam voorstelt bij de handeling. Je kunt denken aan een gast opnemen, je ontvangt de gast; je kunt iets aannemen, goedkeuren, iets je laten welgevallen, billijken, opnemen als bemerken, horen, waarnemen, begrijpen, verstaan, leren en iets uitleggen. Kortom een scala aan betekenissen die hier in dit begrip meeklinken en die ook ten aanzien van jezelf een rol kunnen spelen bij zelf aanvaarding en zelf acceptatie.

Zelf aanvaarding is ten diepste aanvaarden wie je bent met alles erop en eraan. Volmondig en met je hele hart en ziel zul je dat pas kunnen als je iets van het wonder mag ervaren dat je zelf bent, ook voor jezelf. Dat de schittering van het goddelijke dat in je is gelegd, dat ik voor het gemak maar ziel noem, manifestatie van leven en bewustzijn, aan je geopenbaard wordt. Als je stil durft te staan bij wie je bent en wat je drijft, wat je diepste verlangens zijn en hoe het leven in je werkt. In stilte, in alle eenvoud, in alle vanzelfsprekendheid. De Chinezen hebben daarvoor een mooie term bedacht om stil te worden en dat geheim, dat wonder te ervaren. In het Daoïsme noemen ze dat WuWei, een term die lastig is te vertalen. Ik heb ervan gemaakt: WuWei= wil niks, hoeft niks, kost niks, doet niks en weet niks. Vijf keer niks, vijf keer leegte om in je zelf de schittering van het wonder te ontdekken. Veel inspiratie, veel Geest om te leren aanvaarden.

John Hacking

25 augustus 2016

 

DSCN1975
mist in de bergen

Een gedachte over “Zelf Acceptatie – Sui Acceptatione – Auto Apodoxy

Reacties zijn gesloten.