Omslagpunt

Omslagpunt

De werkelijkheid waarin we leven wordt meer en meer digitaal. Virtuele aspecten dringen door in ons (materiële) leven en straks zijn we helemaal opgeslokt door de digitale wetten die onze werkelijkheid kleuren. Opslokken, wat is dat? Nu al kunnen we eigenlijk al niet meer kiezen tussen wel of niet meedoen met de digitale ontwikkelingen. Bankzaken, telefoongebruik, computergebruik veronderstelt dat je meedoet en dat je jezelf in de digitale wereld begeeft. Binnenkort is het papierwerk afgeschaft en krijg je alles per mail en per computerbericht gekoppeld aan het systeem waar je mee werkt. Ik stel me zo voor dat computertaal de belangrijkste taal gaat worden om te communiceren. Nu lijkt die taal nogal op onze spreek- en schrijftaal maar voor een computer is dat helemaal geen noodzaak. Als computers met elkaar communiceren hoeft de mens daar niet tussen te zitten als verbindende schakel. En er zullen niet zoveel mensen die zijn deze computertaal tot in de puntjes beheersen zodat ze kunnen controleren wat zich op dit terrein afspeelt. Een goed voorbeeld is de handel in aandelen waarbij de prijsverschillen in milliseconden er toe doen. De snelste computer verdient voor de handelaar het meeste geld.

Als, zoals de plannen onlangs bekend werden, je telefoongegevens gekoppeld worden aan je persoonsgegevens, je financiële situatie, je kredietwaardigheid, je eventuele strafregister of register van goed gedrag, dan ben je al als het ware opgeslokt door de digitale realiteit en de organisaties die hier de dienst uitmaken. Jouw lichamelijke existentie wordt dan wel nog verondersteld maar is niet meer het belangrijkste. Is dit omslagpunt al bereikt? Zijn we al zover? En is het erg? Is het feit dat de virtualiteit van onze identiteit belangrijker wordt dan de realiteit van het lichaam en de daarbij behorende identiteit een aanslag op ons zelfbewustzijn, ons zelfverstaan en onze existentie als mensen? Ik weet het niet. Is het een nieuwe fase in de ontwikkeling, de evolutie van de mensheid? Wat zijn de gevaren die dreigen? Identiteitsverlies, manipulatie, het kunnen overnemen van iemands identiteit zonder dat de ander daar wat aan kan doen? Als alles digitaal wordt is alles manipuleerbaar en bestaat er geen waarheid meer: hoogstens de relatieve waarheid van een moment, een virtueel moment. In een klap weer voorbij, net zo snel als de handel op de beurs. Ik vermoed dat wij met onze lichamen en onze beperkte rationele vermogens nog heel veel tijd nodig hebben om hieraan te kunnen wennen. Het zal niet goed voelen: dat jouw identiteit een virtualiteit is geworden. Dat je niet meer zeker bent van wie je bent buiten je lichaam, op internet, digitaal en in elke situatie die hiermee samenhangt.

Ik vermoed dat we al verder zijn dan we denken: we zijn meer digitaal dan reaal. We leggen digitaal meer gewicht in de schaal dan in de reële werkelijkheid. Zie de macht en de invloed en de effecten van de sociale media. We zijn er: op een geheel nieuwe (weliswaar beperkte en ingeperkte) wijze, maar we zijn er. We bestaan digitaal. Misschien nog niet optimaal, maar dat is een kwestie van tijd. Kunnen we nog terug? Ik denk het niet. Maar wat als de energiebronnen uitvallen? Als we ons niet digitaal kunnen manifesteren? Vallen we dan terug in de middeleeuwen, de steentijd? Het gevecht van allen tegen allen? Science fiction speelt hiermee. De overheid heeft nu nog de schijn mee dat ze ons kan beschermen tegen allerlei digitale aanvallen maar de eerste keer dat dit bastion doorbroken zal worden zal een shock teweeg brengen. De zekerheid die er schijnbaar was, het vertrouwen op de overheid, het zal als sneeuw voor de zon verdwenen zijn. Wat dan? Hoe te herstellen: dat gevoel van zekerheid en veiligheid? Wachten op de quantumcomputer die meer zekerheid kan bieden? Wie bewaakt de bewakers? Het aloude adagium. Hoe gaat het af lopen?

John Hacking

9 september 2016

l1210484

Een gedachte over “Omslagpunt

Reacties zijn gesloten.