Herfstmelodie: weemoed en melancholie 

Alleen wie nog melancholisch kan zijn, is nog verbonden met de oorsprong van het leven; wie er niet meer voor vatbaar is, is onvruchtbaar geworden. Cornelis Verhoeven Een dorre rietkraag overal waar sneeuw glinsert het spoor van de wind Suziki Michihiko Een sfeer van vergankelijkheid, zelfs iets van een donkere onbestemde dreiging van de dood … Doorgaan met het lezen van Herfstmelodie: weemoed en melancholie 

Else Lasker-Schüler

Enkele gedichten van Else Lasker-Schüler over haar overleden moeder, Senna Hoy en weemoed en melancholie.

Herfst

Herbst Die Blätter fallen, fallen wie von weit, als welkten in den Himmeln ferne Gärten; sie fallen mit verneinender Gebärde. Und in den Nächten fällt die schwere Erde aus allen Sternen in die Einsamkeit. Wir alle fallen. Diese Hand da fällt. Und sieh dir andre an: es ist in allen. Und doch ist Einer, welcher … Doorgaan met het lezen van Herfst