betekenisgeving & levenshorizon
semiose in allerlei vormen
Horizon in the landscape – meeting between heaven and earth
Het oer-verdriet ligt als een donker weekdier, een droesem op de bodem van de ziel. Elke beroering van de ziel maakt het hele bestaan donker. Het bestaan is een verward kluwen, waaruit men heldere, rechte draden kan spinnen. Maar hoe men ook spint, er blijft een rest bestaan, die het meest eigenlijke en substantiële in … Doorgaan met het lezen van Troost en verdriet
Oneindigheid - God zijn oneindigheid teruggeven “Uiteindelijk blijkt het denken geen rust te vinden rondom een middelpunt dat telkens zijn leegte onthult, maar alleen binnen de horizon van zijn eigen oneindigheid. Niet het centrum, maar de horizon is het die het denken concentreert, niet het rustpunt, maar de ruimte rondom een voorlopig centrum. De waarheid … Doorgaan met het lezen van Oneindigheid
Toewijding aan een ideaal, een taak, een opdracht is het antwoord op de vraag ‘wat kan mijn leven zinvol maken, zin geven?’ Natuurlijk is dat niet het enige, of het absolute antwoord, want relaties, werk, reizen, ontdekkingen doen, zijn even zovele antwoorden op de vraag naar een zinvol bestaan. Waar haal je jouw inspiratie … Doorgaan met het lezen van Inspiratie – herbronning – omgaan met leegte
“Op een dag maakt een woord je wakker, het wekt je, het neemt je mee, het bevraagt je en verleidt je. Op een dag bots je op een raadsel met een exotische klank, dat je zin geeft om woordenboeken open te slaan, woordstammen op te zoeken, je studies Grieks en Latijn weer op te nemen. … Doorgaan met het lezen van Verleiding
Een perspectief op de werkelijkheid is een deur. Een verzameling indrukken is een deur. Het waarnemen van een emotie is een deur. De waarneming van de waarneming is een deur. Zoals het melkmeisje op de oude Droste-blikjes met in de hand van het afgebeelde meisje, ook weer zo’n blikje, en dat tot in … Doorgaan met het lezen van Het boek is een deur
Schilderen als verhalen vertellen - licht zoeken 'De enige echte reis, het echte bad van de eeuwige jeugd, is niet nieuwe landschappen opzoeken, maar andere ogen hebben, het universum zien met de ogen van een ander, van honderd anderen', de honderd universums zien die elk van hen ziet, die elk van hen is…’ M.A. Ouaknin … Doorgaan met het lezen van Schilderen als verhalen vertellen
Titel, opstap naar verkenning en naar inhoud De titel van een boek, de ondertiteling, of het opschrift boven een hoofdstuk – zij vormen een soort van leidraad, een handleiding in het klein om een weg te gaan. Ze kondigen aan wat gaat komen, wat je als lezer kunt verwachten. Ze zijn richtingwijzer, soms … Doorgaan met het lezen van Titel, opstapjes…
'Dieu est un peut-être' God is een ‘kan-zijn’, hij is een ‘misschien’, of een ‘beetje-zijn’. De omschrijving stamt van Marc Alain Ouaknin, een Franse rabbijn en filosoof. Misschien ís God, misschien God is? Talloos zijn de varianten om zó over God te spreken. Dit spreken laat vooral zien dat wij het niet weten. Dat wij, … Doorgaan met het lezen van God is een ‘kan-zijn’
WITruimte De aforistische vorm is de diepste expressie van het boek, ze reikt kantlijnen aan die de ademhaling van het boek herbergen. Mallarme, Du Bouchet en Reverdy. Witruimtes in de tekst zijn als de stilte: erg sprekend. Mijn Meester zei me vaak: 'Vergeet het wit niet. De kantlijn is een toekomstig boek, ze … Doorgaan met het lezen van Witruimte
Schaduw – l’ombre – shadow - Schatten 'Ik denk', schrijft Tanizaki, 'dat schoonheid niet een substantie op zich is, maar slechts een schaduwtekening, een spel van clair-obscur dat ontstaat door verschillende substanties naast elkaar te schikken. Zoals een fosforescerende steen, die in het duister geplaatst gaat stralen, op klaarlichte dag elke betovering van kostbaar … Doorgaan met het lezen van Schaduw
Religio is lezen en herlezen ‘Herlezen (Frans: relire) verwijst altijd naar de etymologie van het woord religie dat volgens sommigen afgeleid is van religere, het feit van zich te verbinden aan..., maar dat anderen dan weer in verband brengen met de stam relegere: 'herlezen'. In die zin is het jodendom een religie van het … Doorgaan met het lezen van Religio = lezen
Op het niveau van de zelf-ontwikkeling kun je onderscheiden tussen het zelf als individu, het zelf als persoon en het zelf als ‘zelf’. Het begrip zelf is een construct om iets uit te drukken dat niet zo makkelijk valt aan te wijzen in een mens, maar omdat het begrip al oud is en door velen … Doorgaan met het lezen van Zelf, persoon, individu
de digitalisering van alles en iedereen schept pas problemen voor de identiteit van het individu.
Horizon Over de horizon, scheiding tussen hemel en aarde, is er te vinden in de woordenboeken: 1. Horizon: horizōn (kyklos), eigentlich, “Grenzlinie”, Horízein, “begrenzen”, eine Ableitung von Hóros “Grenze”. So benannt als die (vermeintliche) Grenzlinie zwischen Himmel und Erde. (Kluge, Etymologisches Wörterbuch) 2. hóros (ion), ouros (ep): grens, einde, doel, bijzondere bepaling van een begrip, … Doorgaan met het lezen van Horizon: hemel en aarde
De ziel van het landschap is de verte Japanse spreuk Verte Soms geeft een uitspraak licht, verlicht hij de geest. Opeens zie je het en weet je het. Je had het al vermoed maar nu weet je het zeker. In het landschap heeft de verte een magische aantrekkingskracht. Tenminste op mij. Je blik wordt er … Doorgaan met het lezen van De verte
betekenisgeving & levenshorizon 