Tag: semiotics and art

Wat is zwaar, wat is licht?

Kerstoverweging Studentenkerk 24 december 2017 te Nijmegen

Schaduw

Schaduw   Licht en donker, dag en nacht, het zijn twee zijdes van een medaille. Ze horen onlosmakelijk bij elkaar. Het leven kent hoogte - en dieptepunten, alleen maar verwachten dat het leven een aaneenschakeling is van hoogtepunten, van fijne ervaringen noem ik een vorm van domheid en overschatting van de eigen mogelijkheden. Veel komt … Doorgaan met het lezen van Schaduw

Tijd en ruimte als coördinaten van geluk

  Geluk kent coördinaten, geluk is niet “freischwebend” zoals de Duitsers zo mooi zeggen, het zweeft of hangt niet in de lucht, het moet landen, zwaar worden, handen en voeten krijgen, gewicht hebben. Maar niets is zo ijl en zo “ijdel” in de woorden van het bijbelse boek Prediker als geluk. Net als de lucht … Doorgaan met het lezen van Tijd en ruimte als coördinaten van geluk

Kunst als toegang tot een sacrale dimensie van de werkelijkheid?

Kunst als toegang tot een sacrale dimensie van de werkelijkheid? Jede Epoche geht mit einer Gestalt des Göttlichen einher, die sich, jedes Mal aufs Neue, in einem Idol festmacht.  Jean-Luc Marion Een kunstwerk dat de bedoeling heeft om het goddelijke of iets van het goddelijke te verbeelden loopt het gevaar om een idool te worden. … Doorgaan met het lezen van Kunst als toegang tot een sacrale dimensie van de werkelijkheid?

Metaforen en (de) waarheid

rouw en verdriet

Metaforen en (de) waarheid „Wille und Welle. – Wie gierig kommt diese Welle heran, als ob es etwas zu erreichen gälte! Wie kriecht sie mit furchterregender Hast in die innersten Winkel des felsigen Geklüftes hinein! Es scheint, sie will jemandem zuvorkommen; es scheint, daß dort etwas versteckt ist, das Wert, hohen Wert hat. – Und nun … Doorgaan met het lezen van Metaforen en (de) waarheid

Troostende kunst?

  Troostende kunst?   “Is kunst niet meer dan het maken van mooie dingen? En zijn mooie dingen alleen maar een troost? Het heeft er de schijn van of de kunst steeds minder met schoonheid te maken heeft. De kunstenaar is eerder degene geworden die verontrust dan degene die troost. Dit kan waar zijn voor … Doorgaan met het lezen van Troostende kunst?

Toegewijd aan Gods oneindigheid

“Op een dag maakt een woord je wakker, het wekt je, het neemt je mee, het bevraagt je en verleidt je. “ Dat schreef Marc Alain Ouaknin, een Franse Rabbijn in ¿ God, de kunst van het vissen. Als je op een dag wakker bent gemaakt door een woord, gewekt, je leest verder, je gaat … Doorgaan met het lezen van Toegewijd aan Gods oneindigheid

God in de leegte 3

Kabbalistisch leegte en schepping   De auteurs van het corpus dat we kabbala noemen – en dat zijn er een heel aantal, komen met elkaar overeen dat zij een stoutmoedige poging wagen om Gods werken in de wereld te verklaren met een model. Dat is geen ontologische beschrijving van hoe de werkelijkheid of de schepping … Doorgaan met het lezen van God in de leegte 3

God in de leegte 2

God in de leegte en God als leegte   Als God de schepper wordt genoemd, en dat is een theologische uitspraak, betekent dat niet direct dat wij als mens dan ook helder hebben dat God aan het begin staat van alles wat we kennen en wat we kunnen weten. Met andere woorden, God schepper noemen, … Doorgaan met het lezen van God in de leegte 2

God in de leegte 1

God in de leegte Leegte als een theotopie.   Persoonlijke ervaringen en betekenisgeving via taal   De ervaring van God en het goddelijke is meestal een persoonlijke ervaring. Ze is bemiddelbaar via een getuigenis, een verhaal, een tekst. De toehoorder en lezer ontvangt dus vanuit de 2e hand. De bemiddeling van deze ervaring via een … Doorgaan met het lezen van God in de leegte 1

En ik werd die ik was gebleven

En ik werd die ik was gebleven En ik werd. Wie werd ik? Uiteindelijk werd ik, wie ik was gebleven. Gebleven na alle ervaringen. Na alle dingen die je hebt meegemaakt. Mooie ervaringen, moeilijkheden, treurige ervaringen. Uiteindelijk thuis bij jezelf. De ervaringen waren een omweg naar het doel: thuiskomen. Je was er altijd al maar … Doorgaan met het lezen van En ik werd die ik was gebleven

Schilderen als verhalen vertellen

Schilderen als verhalen vertellen - licht zoeken 'De enige echte reis, het echte bad van de eeuwige jeugd, is niet nieuwe landschappen opzoeken, maar andere ogen hebben, het universum zien met de ogen van een ander, van honderd anderen', de honderd universums zien die elk van hen ziet, die elk van hen is…’ M.A. Ouaknin … Doorgaan met het lezen van Schilderen als verhalen vertellen

Digitale God

  Digitale God   De wereld wordt stapje voor stapje een digitale wereld. De digitalisering is niet meer te stoppen. Omdat wij deel zijn van de wereld ondergaan wij hetzelfde lot. Als ons lichaam eenmaal is vastgelegd en onze DNA codes bekend en geanalyseerd zijn, verliezen we letterlijk veel van onze (geestelijke) speelruimte: namelijk het … Doorgaan met het lezen van Digitale God

Schrijven – ruimte

Schrijven is ruimte geven aan het ontdekken   'Schrijven heeft iets ongelofelijk moeilijks omwille van de finesse, het subtiele, de complexiteit van de bewerkingen die je moet uitvoeren. Ik voel me dikwijls de reiziger die vruchteloos de nacht bevraagt die hem omringt; hoe zwak is het licht van zijn reislantaarn: hij verlicht amper de plek … Doorgaan met het lezen van Schrijven – ruimte

Landschap – avondstemming

Landschap - avondstemming - zonsondergang In de Chinese taal staan de tekens voor de ervaren werkelijkheid. Een gedicht is een verzameling tekens en de lezer (of toehoorder) of vertaler moet zelf de betekenis eraan geven. Dat is niet gemakkelijk want de tekens zijn vaak meerduidig en het is ook een kwestie van bekendheid met de … Doorgaan met het lezen van Landschap – avondstemming