God in de kosmos (2)

God, mens en wereld in ruimte en in tijd Een kwestie van “perspectief” Ieder begrijpen moet zich echter als een fundamentele wijze van ontsluiting binnen een bepaald blikveld bewegen. Wat dit ding, bijvoorbeeld dit uurwerk is, blijft ons verborgen, zolang we niet vooruit al weten wat iets als tijd, rekenen met de tijd, tijdmeting is. … Doorgaan met het lezen van God in de kosmos (2)

Haat en liefde…

De aanhouder Er gaat genoeg goed, vraag is: is het goed genoeg.Vraag is, of dat een vraag is, die er werkelijk toe doet. Feit is dat ik lach vaak, om wat ik dacht te weten.Een waarheid nooit bevraagd is een waarheid nooit bewezen. Ik heb meer gekregen dan waar ik voor heb gebeden.Heb zelfs mogen … Doorgaan met het lezen van Haat en liefde…

God in de kosmos (1)

God in de kosmos Een poging tot een topologie als semiotische analyse van Godverslag van een sabbatical december 2016 - februari 2017 John Hacking Studentenkerk - Nijmegen 1 maart 2017 di ritorno dalla stalla In questo buio compatto è perpetuo novembre.Sei tu Dio? Omnipresente sconosciuto.Perché io so che tu sei,lo sanno i miei sensiquando tornano … Doorgaan met het lezen van God in de kosmos (1)

De innerlijke architectuur van de ziel (2)

Búscate en Mí - Zoek jezelf in mijZiel, zoeken moet je jezelf in Mij,en Mij moet je zoeken in jezelf. Zo heeft, o ziel, de liefdejouw beeld in Mij kunnen prenten,dat geen wijs schilder,met al zijn meesterschap,dat beeld zou kunnen maken. Jij werd uit liefde geschapen,mooi, knap en zo diepin mijn binnenste getekend,dat, als jij jezelf verliest, … Doorgaan met het lezen van De innerlijke architectuur van de ziel (2)

Windigo

»wer sich zum Engel macht, macht sich zum Tier« Simone Weil Heft 1 pag. 82 In een Interview gepubliceerd op 8 juni 2026 in de NRC met Jeremy Lent vertelt deze over de krachten in onze samenleving - het kapitaal dat heerst, de zeer rijken die zich alles toe-eigenen via hun overmachtige bedrijven en de … Doorgaan met het lezen van Windigo

God in de leegte – leegte als Theotopie (40)

5.3 Horizon "We are at the heart of what is added.We are at the heart of what is subtracted.We are at the heart of what is multiplied.We are at the heart of what is divided.We are at the heart of what is subdivided.,We are at the heart of what is silent.Open my heart.You will see … Doorgaan met het lezen van God in de leegte – leegte als Theotopie (40)

God in de leegte – leegte als Theotopie (39)

5.2 Bergen “Chinese en Japanse landschapstaferelen, waarin bergen, bomen en zo nu en dan mensen oprijzen uit het niets en waar ze elk moment weer in op kunnen gaan, zijn zonder uitzondering in sfumato geschilderd. Het zijn de bewuste verbeeldingen van Tao of de leegte (sūnyatā). Oosterse schilders bereiken dit effect door het contrast van … Doorgaan met het lezen van God in de leegte – leegte als Theotopie (39)

God in de leegte – leegte als Theotopie (38)

5.1 Sneeuw Neige Entends-tule bruit des flocons? Il neige dans le livre.Il neige sur les branches des érables ondés.Il neige sur Ie blanc de la page ombréeet sur tes cheveux couverts de givre … Il neige en toi, ma fée adamantineil neige sur les fleurs de ta voix,sur les étoiles de ta bouche cristalline. Entends-tule … Doorgaan met het lezen van God in de leegte – leegte als Theotopie (38)

God in de leegte – leegte als Theotopie (37)

5. Epilogos Das Gedicht ist einsam. Es ist einsam und unterwegs. Wer es schreibt, bleibt ihm mitgegeben. Aber steht das Gedicht nicht gerade dadurch, also schon hier, in der Begegnung - im Geheimnis der Begegnung.
Das Gedicht will zu einem Andern, es braucht dieses Andere, es braucht ein Gegenüber. Es sucht es auf, es spricht sich … Doorgaan met het lezen van God in de leegte – leegte als Theotopie (37)

God in de leegte – leegte als Theotopie (36)

4.7 Sporen van God noch vor einer Stunde verhiess der Morgennebelnicht diese Klarheit, diesen riesigen Himmelund das Überlaufen der Fische im erwärmten Wasser des Teichs;die Freude, wenn die zum Plug abhebenden Wildenteneine deutliche Spur hinterlassen auf der gekräuselten Oberflächedes Augusttages,lange den immer ruhigeren Blick auf sich ziehend.Die Schüsseln der rostigen Gärten füllen sich,Ähren rieseln.Und du … Doorgaan met het lezen van God in de leegte – leegte als Theotopie (36)

De innerlijke architectuur van de ziel 1

Sterne und blühende Obstbäume. Auch die vollkommene Beständigkeit und die äußerste Zerbrechlichkeit geben das Gefühl der Ewigkeit. Simone Weil Cahiers Bsd. 1 Heft 2, pag. 157  De innerlijke architectuur van de ziel, een klein zinnetje dat in de aantekenboeken van Simone Weil opduikt, zonder verdere uitleg of verwijzingen. Wel spreekt ze over onderscheidingen in het … Doorgaan met het lezen van De innerlijke architectuur van de ziel 1

God in de leegte – leegte als Theotopie (35)

4.6 Een God voor ons Meine Transparenz ist vergleichbar der Transparenz des leeren Himmels, dessen Blau nicht blauer sein könnte und doch keinen Abschluss bedeutet. Das Blau ist nicht umsonst ein Symbol der Unendlichkeit. Wo es blaut, dort neigt sich die Unendlichkeit uns zu. Peter Strasser(1) Mein Gott, fiel es mir mit Ungestüm ein, so … Doorgaan met het lezen van God in de leegte – leegte als Theotopie (35)

God in de leegte – leegte als Theotopie (34)

4.5.5 God als wereld “God alone knows His image. Before the Creation, God could expect everything of God, just as the writer can expect everything of his pen before the book, and the book everything of the book before it is written.. . . this expectation, however, is due to the creator not knowing himself, … Doorgaan met het lezen van God in de leegte – leegte als Theotopie (34)

God in de leegte – leegte als Theotopie (33)

4.5.4 Abgeschiedenheit Und der Meister sagte zum Gast: Mögest du deinen Ort finden. Wo ist mein Ort? In der Mitte deiner Seele. Wie sollte ich bis zu ihr gelangen?Sie zu entdecken, reicht, so will mir scheinen, ein ganzes Leben nicht.Und der Meister sagte: Du hast sie erreicht. Deine göttliche Blässe verrät es mir. Zerschnitten in … Doorgaan met het lezen van God in de leegte – leegte als Theotopie (33)

Pasen 2026

OS ROCHEDOS Há rochedos que são estátuas misteriosas.Nós vemo-los, além, nas serras arenosas,Desenhados na tela em brasa do sol-pôr…Ó frontes que enrugou e empederniu a dor!Há rochedos que são perfis extraordinários.Alguns, ao vir da lua, evocam os calvários.Este, lembra dum Deus o mutilado torso;Aquele, abre, de noite, uns olhos de remorso.Outros, têm a atitude ideal … Doorgaan met het lezen van Pasen 2026