God in de leegte – leegte als Theotopie (32)

4.5.3 God, gestalte van een dode God Auch wen wir nicht wollen:Gott Reift. Rainer Maria Rilke(1) Sprache ist der Tatbestand, dass ein einziges Wort ständig vortgebracht wird: Gott. Emmanuel Levinas(2) No se trata de hablar,ni tampoco de callar:se trata de abrir algoentre la palabra y el silencio.Quizá cuando transcurra todo,también la palabra y el silencio,quede … Doorgaan met het lezen van God in de leegte – leegte als Theotopie (32)

God in de leegte – leegte als Theotopie (31)

4.5.2 Leegte van het landschap “For Jabès, one of the pseudonyms of the unnameable Other is "God." God never speaks directly but only approaches indirectly in the faults of language and silence of words. God's truth is in silence.To fall silent in turn, with thehope of dissolving into it.But we become aware of it onlythrough … Doorgaan met het lezen van God in de leegte – leegte als Theotopie (31)

Herzzeit *

Het is de tijd van het hart. Nu meer dan ooit. De wereld ligt stil. Veel bedrijvigheid is stopgezet want het virus bedreigt ons allemaal. Tijd om te wachten en om af te wachten. Tijd voor reflectie. Tijd voor rust en bezinning. Woestijntijd, woestijnervaring. In de woestijn is water van levensbelang en naast het water … Doorgaan met het lezen van Herzzeit *

Licht en woorden

licht en woorden- wat is licht, wat is zwaar in je leven, wat verlicht je en wat verduistert?

Beelden

Beelden – hals over kop   STEEDS DIT BEELD Steeds dit beeld van de hand en van het voorhoofd, van het schrift, dat aan het denken terugviel. Als de vogel in het nest, zo rust mijn hoofd in mijn hand. Te prijzen bleef de boom, als niet overal woestijn zou zijn. Onsterfelijk voor de dood. … Doorgaan met het lezen van Beelden

Woestijn*

Johannes roept in de woestijn.  Maar wie hoort zijn stem? Wie is er in de woestijn om hem aan te horen? Psalm 73, die wij ten dele hebben gehoord in het openingsgebed, zou hem op de huid kunnen zijn geschreven.  Het is een aanklacht tegen de machthebbers, de onderdrukkers, de moordenaars, de lakeien van de … Doorgaan met het lezen van Woestijn*

Excursie 1: Edmond Jabès en het lichaam van het boek

“Ik habe ein Land verlassen, das nicht das meine war, für ein anderes, das auch nicht das meine war. Ich habe mich geflüchtet in eine Vokabel aus Tinte - und hatte das Buch als Raum; Wort aus dem Nirgendwo, dunkles Wort der Wüste. Ich hab mich des Nachts nicht bedeckt, Ich hab mich gegen die … Doorgaan met het lezen van Excursie 1: Edmond Jabès en het lichaam van het boek