Tag: semiotics and poetry

Waarom ik van poëzie houd

Waarom ik van poëzie houd? Een klein getuigenis van de kracht en inspiratie van de poëzie in mijn leven.

Vluchtigheid

De dood is een bron van inspiratie. De dood fascineert. De dood roept op tot relfectie, tot zelfbezinning. Mensen die er op los lijken te leven (wat dat dan ook exact moge zijn) leven misschien in de waan dat de dood geen greep op hen heeft. Elke dag wordt geproefd en achter gelaten op de … Doorgaan met het lezen van Vluchtigheid

Droom van God *

Wat is waarheid, hoe waar zijn onze woorden nog in een samenleving van alternatieve feiten, halve leugens en kromme redeneringen om zichzelf en anderen een rad voor ogen te draaien?

Wat is zwaar, wat is licht?

Kerstoverweging Studentenkerk 24 december 2017 te Nijmegen

Schaduw

Schaduw   Licht en donker, dag en nacht, het zijn twee zijdes van een medaille. Ze horen onlosmakelijk bij elkaar. Het leven kent hoogte - en dieptepunten, alleen maar verwachten dat het leven een aaneenschakeling is van hoogtepunten, van fijne ervaringen noem ik een vorm van domheid en overschatting van de eigen mogelijkheden. Veel komt … Doorgaan met het lezen van Schaduw

Wonder en wonderen

Wonderen bestaan: kijk naar het licht en de betekenis van het licht

Tijd en ruimte als coördinaten van geluk

  Geluk kent coördinaten, geluk is niet “freischwebend” zoals de Duitsers zo mooi zeggen, het zweeft of hangt niet in de lucht, het moet landen, zwaar worden, handen en voeten krijgen, gewicht hebben. Maar niets is zo ijl en zo “ijdel” in de woorden van het bijbelse boek Prediker als geluk. Net als de lucht … Doorgaan met het lezen van Tijd en ruimte als coördinaten van geluk

Metaforen en (de) waarheid

rouw en verdriet

Metaforen en (de) waarheid „Wille und Welle. – Wie gierig kommt diese Welle heran, als ob es etwas zu erreichen gälte! Wie kriecht sie mit furchterregender Hast in die innersten Winkel des felsigen Geklüftes hinein! Es scheint, sie will jemandem zuvorkommen; es scheint, daß dort etwas versteckt ist, das Wert, hohen Wert hat. – Und nun … Doorgaan met het lezen van Metaforen en (de) waarheid

Leren leven

    Leven leren is geen kunst, leven gaat vanzelf. Wel aanvaarden, de tranen leren dragen.   Schreib dich nicht zwischen die Welten, am Rand der Tränenspur lerne leben.   Paul Celan, Die Gedichten aus dem Nachlass (p. 320)   Leven gaat niet zonder pijn. Geluk en verdriet, hoop en angst, blijdschap en pijn horen … Doorgaan met het lezen van Leren leven

Toegewijd aan Gods oneindigheid

“Op een dag maakt een woord je wakker, het wekt je, het neemt je mee, het bevraagt je en verleidt je. “ Dat schreef Marc Alain Ouaknin, een Franse Rabbijn in ¿ God, de kunst van het vissen. Als je op een dag wakker bent gemaakt door een woord, gewekt, je leest verder, je gaat … Doorgaan met het lezen van Toegewijd aan Gods oneindigheid

God in de leegte 3

Kabbalistisch leegte en schepping   De auteurs van het corpus dat we kabbala noemen – en dat zijn er een heel aantal, komen met elkaar overeen dat zij een stoutmoedige poging wagen om Gods werken in de wereld te verklaren met een model. Dat is geen ontologische beschrijving van hoe de werkelijkheid of de schepping … Doorgaan met het lezen van God in de leegte 3

God in de leegte 2

God in de leegte en God als leegte   Als God de schepper wordt genoemd, en dat is een theologische uitspraak, betekent dat niet direct dat wij als mens dan ook helder hebben dat God aan het begin staat van alles wat we kennen en wat we kunnen weten. Met andere woorden, God schepper noemen, … Doorgaan met het lezen van God in de leegte 2

God in de leegte 1

God in de leegte Leegte als een theotopie.   Persoonlijke ervaringen en betekenisgeving via taal   De ervaring van God en het goddelijke is meestal een persoonlijke ervaring. Ze is bemiddelbaar via een getuigenis, een verhaal, een tekst. De toehoorder en lezer ontvangt dus vanuit de 2e hand. De bemiddeling van deze ervaring via een … Doorgaan met het lezen van God in de leegte 1

En ik werd die ik was gebleven

En ik werd die ik was gebleven En ik werd. Wie werd ik? Uiteindelijk werd ik, wie ik was gebleven. Gebleven na alle ervaringen. Na alle dingen die je hebt meegemaakt. Mooie ervaringen, moeilijkheden, treurige ervaringen. Uiteindelijk thuis bij jezelf. De ervaringen waren een omweg naar het doel: thuiskomen. Je was er altijd al maar … Doorgaan met het lezen van En ik werd die ik was gebleven

Schilderen als verhalen vertellen

Schilderen als verhalen vertellen - licht zoeken 'De enige echte reis, het echte bad van de eeuwige jeugd, is niet nieuwe landschappen opzoeken, maar andere ogen hebben, het universum zien met de ogen van een ander, van honderd anderen', de honderd universums zien die elk van hen ziet, die elk van hen is…’ M.A. Ouaknin … Doorgaan met het lezen van Schilderen als verhalen vertellen