Tag: bezieling

Waarom ik van poëzie houd

Waarom ik van poëzie houd? Een klein getuigenis van de kracht en inspiratie van de poëzie in mijn leven.

Vluchtigheid

De dood is een bron van inspiratie. De dood fascineert. De dood roept op tot relfectie, tot zelfbezinning. Mensen die er op los lijken te leven (wat dat dan ook exact moge zijn) leven misschien in de waan dat de dood geen greep op hen heeft. Elke dag wordt geproefd en achter gelaten op de … Doorgaan met het lezen van Vluchtigheid

Droom van God *

Wat is waarheid, hoe waar zijn onze woorden nog in een samenleving van alternatieve feiten, halve leugens en kromme redeneringen om zichzelf en anderen een rad voor ogen te draaien?

Wonder en wonderen

Wonderen bestaan: kijk naar het licht en de betekenis van het licht

Het leven is een eindeloos vers

Het leven een eindeloos vers, zo schrijft de dichter....waar komen we vandaan, wie zijn we, wat is onze ziel?

Geluk uit de machine

  Wij hebben een lichaam, wij zijn lichamelijke wezens. Dat betekent dat wij functioneren in de werkelijkheid die wij waarnemen en die ons omgeeft via ons lichaam. Ons lichaam is materie. Net Zoals onze kosmos, ons universum uit materie bestaat. Alleen de schaal is iets groter. In de bijlage van Trouw op 28 oktober schreef … Doorgaan met het lezen van Geluk uit de machine

Tijd en ruimte als coördinaten van geluk

  Geluk kent coördinaten, geluk is niet “freischwebend” zoals de Duitsers zo mooi zeggen, het zweeft of hangt niet in de lucht, het moet landen, zwaar worden, handen en voeten krijgen, gewicht hebben. Maar niets is zo ijl en zo “ijdel” in de woorden van het bijbelse boek Prediker als geluk. Net als de lucht … Doorgaan met het lezen van Tijd en ruimte als coördinaten van geluk

Metaforen en (de) waarheid

rouw en verdriet

Metaforen en (de) waarheid „Wille und Welle. – Wie gierig kommt diese Welle heran, als ob es etwas zu erreichen gälte! Wie kriecht sie mit furchterregender Hast in die innersten Winkel des felsigen Geklüftes hinein! Es scheint, sie will jemandem zuvorkommen; es scheint, daß dort etwas versteckt ist, das Wert, hohen Wert hat. – Und nun … Doorgaan met het lezen van Metaforen en (de) waarheid

Leren leven

    Leven leren is geen kunst, leven gaat vanzelf. Wel aanvaarden, de tranen leren dragen.   Schreib dich nicht zwischen die Welten, am Rand der Tränenspur lerne leben.   Paul Celan, Die Gedichten aus dem Nachlass (p. 320)   Leven gaat niet zonder pijn. Geluk en verdriet, hoop en angst, blijdschap en pijn horen … Doorgaan met het lezen van Leren leven

Inspiratie – herbronning – omgaan met leegte

  Toewijding aan een ideaal, een taak, een opdracht is het antwoord op de vraag ‘wat kan mijn leven zinvol maken, zin geven?’ Natuurlijk is dat niet het enige, of het absolute antwoord, want relaties, werk, reizen, ontdekkingen doen, zijn even zovele antwoorden op de vraag naar een zinvol bestaan. Waar haal je jouw inspiratie … Doorgaan met het lezen van Inspiratie – herbronning – omgaan met leegte

Toegewijd aan Gods oneindigheid

“Op een dag maakt een woord je wakker, het wekt je, het neemt je mee, het bevraagt je en verleidt je. “ Dat schreef Marc Alain Ouaknin, een Franse Rabbijn in ¿ God, de kunst van het vissen. Als je op een dag wakker bent gemaakt door een woord, gewekt, je leest verder, je gaat … Doorgaan met het lezen van Toegewijd aan Gods oneindigheid

En ik werd die ik was gebleven

En ik werd die ik was gebleven En ik werd. Wie werd ik? Uiteindelijk werd ik, wie ik was gebleven. Gebleven na alle ervaringen. Na alle dingen die je hebt meegemaakt. Mooie ervaringen, moeilijkheden, treurige ervaringen. Uiteindelijk thuis bij jezelf. De ervaringen waren een omweg naar het doel: thuiskomen. Je was er altijd al maar … Doorgaan met het lezen van En ik werd die ik was gebleven

Mens in de kosmos

Mens in de kosmos: overweging Paaswake 2017 Welkom Welkom in deze ontvlamde nacht. Het vuur is ontstoken, onze ziel aangesproken. Welkom waar je ook vandaan komt – bij dit mysterie van leven en dood, van dood en leven. Meer dan 3000 jaren vieren wij Pesach, Pasen, het overspringen van onze deuren door de dood. Deuren … Doorgaan met het lezen van Mens in de kosmos

Digitale God

  Digitale God   De wereld wordt stapje voor stapje een digitale wereld. De digitalisering is niet meer te stoppen. Omdat wij deel zijn van de wereld ondergaan wij hetzelfde lot. Als ons lichaam eenmaal is vastgelegd en onze DNA codes bekend en geanalyseerd zijn, verliezen we letterlijk veel van onze (geestelijke) speelruimte: namelijk het … Doorgaan met het lezen van Digitale God

Witruimte

WITruimte De aforistische vorm is de diepste expressie van het boek, ze reikt kantlijnen aan die de ademhaling van het boek herbergen. Mallarme, Du Bouchet en Reverdy.   Witruimtes in de tekst zijn als de stilte: erg sprekend.   Mijn Meester zei me vaak: 'Vergeet het wit niet. De kantlijn is een toekomstig boek, ze … Doorgaan met het lezen van Witruimte