betekenisgeving & levenshorizon
semiose in allerlei vormen
3.3 Leegte als niets in ruimte en tijd het begin het weinige van de werkelijkheidwordt minder en minderal het verre blauwe verorbert de echoal het helle gele vreet aan de verteja er zijn stemmen als brandende bladeren krimpenden voetstappen vluchtig als vleugelslagenkom blinde kom dove kom stommeer is een staat gesticht van stiltevan duisternis en … Doorgaan met het lezen van God in de leegte – leegte als Theotopie (18)
3.2 Leegte in de wereld PAESAGGIO Qui piove per giorni interi, talvolta per mesi.I sassi sono neri d'acquate,i sentieri pesanti.*Sul bordo delle rogge:girini, latte scure. Una valigiaincatramata.*Un filo d'olio colasulla ghiaia. Sopra, cemento.Se gratti la terra: detriti,mattoni scagliati, denti di coniglio.*Si possono pensare rumori umani,passi, palle da tennis.Voci eventuali.Ogni frantume è ammesso purché inutile. *Siccome … Doorgaan met het lezen van God in de leegte – leegte als Theotopie (17)
Der TagSpäte Fassung Der Tag reift in den Tod hinaus.Nacht fällt herab aus deinem Traum.Leis gehn in dir die Lichter aus.Schwer schwebst du über tiefem Raum. Es wird so sein, wie es immer war,Nur dass sich deine Fahrt erfülltUnd dass sich langsam bang und klarHinter dem Blick das Nichts enthüllt. Albert Drach Het zelf is … Doorgaan met het lezen van Tijd van leven
Veranderen is durven dood te gaanDe natuur geeft dat voorbeeldig aanLaag prikt de zon over de bomenHet uur van rust is zacht gekomen Bram Vermeulen Wij zijn menselijke betekenisdieren: ons leven draait om betekenis en als die ontbreekt voelen we ons ontheemd. De taal geeft ons een instrument in handen om betekenis te definiëren als … Doorgaan met het lezen van VERANDERING EN VERANDEREN
In de Hel is het altijd feest De dichter — de contemporain — moet zijn blik strak op zijn tijd houden. Maar wat ziet hij die zijn tijd, die de gedementeerde glimlach van zijn eeuw ziet? Ik zou hier een tweede definitie van contemporaniteit willen voorstellen: contemporain is diegene die zijn blik strak op zijn … Doorgaan met het lezen van In de Hel is het altijd feest…
De taal is ijl; ijl als de nevel vroeg in de ochtend. De taal is robuust; gemaakt van kurk. Ze kan tegen een stootje. Woorden brengen leven, woorden kunnen doden. Wat bepaalt hun kracht, wat hun uitwerking, welke intenties liggen achter de woorden, opdat ze werken zoals ze zijn bedoeld? De taal van de moordenaar … Doorgaan met het lezen van Een vezel dunner dan een gedachte – nav Robert Juarroz…
Marlen Haushofer schreef in 1963 een denkbeeldig verhaal over haar bestaan als ‘laatste overgebleven mens’ in een berglandschap waar zij met vrienden naar toe was gegaan om er een tijd te verblijven. Als die vrienden niet terugkeren uit het dorp en zij op weg gaat om hen in het dorp te ontmoeten ontdekt ze dat … Doorgaan met het lezen van Die Wand: alleen op de wereld
Dit nu is de reden waarom alles zo vergankelijk is: alles is in vloeiende beweging omdat alles vlucht vanuit de leegheid van de toekomst naar de veiligheid van het verleden! Het is alsof alles wordt beheerst door wat de vroegere natuurkundigen de horror vacui noemden, de angst voor de leegte. Daarom holt alles vanuit de toekomst naar … Doorgaan met het lezen van Vergankelijkheid en zinvolheid
Holochronie Tegenover deze lineaire visie op tijd plaatst Dōgen zijn holochronische opvatting: (…) Op het moment dat wij de berg beklommen of de rivier overstaken bestonden wij en bestond de tijd in ons. Omdat wij bestaan, gaat de tijd niet weg. Als tijd niet het karakter van komen en gaan heeft, dan is de tijd van het beklimmen van de berg het nu (Jap. nikon) … Doorgaan met het lezen van HOLOCHRONIE
meidoorn in de winter Paul Celan heeft in een van zijn eerste bundels een gedicht gepubliceerd met de naam Corona. Toepasselijk zou je denken voor deze tijd, waarin het corona-virus rondwaart. Maar corona, krans, heeft weinig van doen met het virus zelf. De naam corona voor het virus heeft te maken met de gestalte ervan, … Doorgaan met het lezen van Es ist Zeit, daß der Stein sich zu blühen bequemt
kerst 2019: maken we ruimte voor verhalen - een diepe echo van ons verlangen - die ons kunnen dragen in dit leven?
Volgens de Koreaanse Duitse filosoof Byung-Chul Han hebben we tegenwoordig geen andere tijd meer dan de tijd dat we werken, arbeidstijd. Alles staat in het teken van werk en alle tijd waarin we niet werken is een vorm van rust om daarna weer hard aan de slag te kunnen gaan. “Hard aan de slag kunnen … Doorgaan met het lezen van Tijd van je leven
Der Geist verdankt seine Lebendigkeit gerade der Fähigkeit zum Tod. Das Absolute ist nicht das “Positive, welches von dem Negativen wegsieht”. Der Geist schaut vielmehr “dem Negativen ins Angesicht” und “verweilt” bei ihm. Er ist absolut, weil er sich ins Extreme, die die äußerste Negativität hinauswagt und sie in sich einschließt, präziser ausgedrückt, in sich … Doorgaan met het lezen van Tijdperk van het Niets (5)
Een tijd doorbrengen in het louteringsgraf en nadenken over je leven...de mens als resonantieruimte van het sacrale
zekerheid en houvast in het leven vinden begint allereerst bij jezelf
betekenisgeving & levenshorizon 