betekenisgeving & levenshorizon
semiose in allerlei vormen
Wij hebben een lichaam, wij zijn lichamelijke wezens. Dat betekent dat wij functioneren in de werkelijkheid die wij waarnemen en die ons omgeeft via ons lichaam. Ons lichaam is materie. Net Zoals onze kosmos, ons universum uit materie bestaat. Alleen de schaal is iets groter. In de bijlage van Trouw op 28 oktober schreef … Doorgaan met het lezen van Geluk uit de machine
Geluk kent coördinaten, geluk is niet “freischwebend” zoals de Duitsers zo mooi zeggen, het zweeft of hangt niet in de lucht, het moet landen, zwaar worden, handen en voeten krijgen, gewicht hebben. Maar niets is zo ijl en zo “ijdel” in de woorden van het bijbelse boek Prediker als geluk. Net als de lucht … Doorgaan met het lezen van Tijd en ruimte als coördinaten van geluk
'In elk gedicht ontbreekt een stap verder. En als men een stap verder zet, ontbreekt weer een andere, enzovoort. Men kan zo de mogelijkheid van een eindeloos gedicht bedenken, onuitputtelijk, doorlopend, oneindig. Waaruit misschien het verband ontspringt tussen poëzie en het mystieke visioen van een woord in voortdurende evolutie, in eeuwige expansie. Men kan met … Doorgaan met het lezen van Ontbrekende stappen
Metaforen en (de) waarheid „Wille und Welle. – Wie gierig kommt diese Welle heran, als ob es etwas zu erreichen gälte! Wie kriecht sie mit furchterregender Hast in die innersten Winkel des felsigen Geklüftes hinein! Es scheint, sie will jemandem zuvorkommen; es scheint, daß dort etwas versteckt ist, das Wert, hohen Wert hat. – Und nun … Doorgaan met het lezen van Metaforen en (de) waarheid
* “Eigenlijk heb ik niet beslist om te schrijven. Je kiest niet om te schrijven. Je schrijft pas echt, oprecht, als je niet anders kunt dan je, letterlijk, in het schrijven storten. En dan vindt er een fenomeen plaats dat ik omschrijf als het 'zwarte-gat-schrijven': alle zinnen, gedichten, beelden die je ooit las of die … Doorgaan met het lezen van Nogmaals: zelfexpressie
Leven leren is geen kunst, leven gaat vanzelf. Wel aanvaarden, de tranen leren dragen. Schreib dich nicht zwischen die Welten, am Rand der Tränenspur lerne leben. Paul Celan, Die Gedichten aus dem Nachlass (p. 320) Leven gaat niet zonder pijn. Geluk en verdriet, hoop en angst, blijdschap en pijn horen … Doorgaan met het lezen van Leren leven
Eenzaamheid en leegte “Een kwart van de studenten ‘voelt leegte om zich heen’ en een op de vijf ‘mist andere mensen om zich heen’. Dat blijkt uit een studie van de universiteit naar het welzijn van studenten” bron: http://www.voxweb.nl/nieuws/zorgen-om-eenzaamheid-onder-studenten# Een mens valt niet samen met zichzelf. Identiteit is altijd een kwestie van zijn en van … Doorgaan met het lezen van Eenzaamheid en leegte
Het oer-verdriet ligt als een donker weekdier, een droesem op de bodem van de ziel. Elke beroering van de ziel maakt het hele bestaan donker. Het bestaan is een verward kluwen, waaruit men heldere, rechte draden kan spinnen. Maar hoe men ook spint, er blijft een rest bestaan, die het meest eigenlijke en substantiële in … Doorgaan met het lezen van Troost en verdriet
En ik werd die ik was gebleven En ik werd. Wie werd ik? Uiteindelijk werd ik, wie ik was gebleven. Gebleven na alle ervaringen. Na alle dingen die je hebt meegemaakt. Mooie ervaringen, moeilijkheden, treurige ervaringen. Uiteindelijk thuis bij jezelf. De ervaringen waren een omweg naar het doel: thuiskomen. Je was er altijd al maar … Doorgaan met het lezen van En ik werd die ik was gebleven
WITruimte De aforistische vorm is de diepste expressie van het boek, ze reikt kantlijnen aan die de ademhaling van het boek herbergen. Mallarme, Du Bouchet en Reverdy. Witruimtes in de tekst zijn als de stilte: erg sprekend. Mijn Meester zei me vaak: 'Vergeet het wit niet. De kantlijn is een toekomstig boek, ze … Doorgaan met het lezen van Witruimte
Schaduw – l’ombre – shadow - Schatten 'Ik denk', schrijft Tanizaki, 'dat schoonheid niet een substantie op zich is, maar slechts een schaduwtekening, een spel van clair-obscur dat ontstaat door verschillende substanties naast elkaar te schikken. Zoals een fosforescerende steen, die in het duister geplaatst gaat stralen, op klaarlichte dag elke betovering van kostbaar … Doorgaan met het lezen van Schaduw
Religio is lezen en herlezen ‘Herlezen (Frans: relire) verwijst altijd naar de etymologie van het woord religie dat volgens sommigen afgeleid is van religere, het feit van zich te verbinden aan..., maar dat anderen dan weer in verband brengen met de stam relegere: 'herlezen'. In die zin is het jodendom een religie van het … Doorgaan met het lezen van Religio = lezen
Schrijven is ruimte geven aan het ontdekken 'Schrijven heeft iets ongelofelijk moeilijks omwille van de finesse, het subtiele, de complexiteit van de bewerkingen die je moet uitvoeren. Ik voel me dikwijls de reiziger die vruchteloos de nacht bevraagt die hem omringt; hoe zwak is het licht van zijn reislantaarn: hij verlicht amper de plek … Doorgaan met het lezen van Schrijven – ruimte
Op het niveau van de zelf-ontwikkeling kun je onderscheiden tussen het zelf als individu, het zelf als persoon en het zelf als ‘zelf’. Het begrip zelf is een construct om iets uit te drukken dat niet zo makkelijk valt aan te wijzen in een mens, maar omdat het begrip al oud is en door velen … Doorgaan met het lezen van Zelf, persoon, individu
Beelden – hals over kop STEEDS DIT BEELD Steeds dit beeld van de hand en van het voorhoofd, van het schrift, dat aan het denken terugviel. Als de vogel in het nest, zo rust mijn hoofd in mijn hand. Te prijzen bleef de boom, als niet overal woestijn zou zijn. Onsterfelijk voor de dood. … Doorgaan met het lezen van Beelden
betekenisgeving & levenshorizon 