(Hopeloos) romantisch

Soms heb ik het vermoeden dat veel landschapschilders erg romantisch zijn en dat hun landschappen doortrokken zijn van een zweem van melancholie. Nu is melancholie een verschijnsel dat aangeeft dat je als het ware ‘treurt’ om iets wat verloren is gegaan. Iets wat er niet meer is, en waar je naar terug verlangt. Oude ruïnes … Doorgaan met het lezen van (Hopeloos) romantisch

Het woord en de dood

rouw

woorden tegen de dood, tegen de eindigheid van het leven

Van jezelf leren houden

  Wie ben je zelf, welke opvattingen heb je over jezelf (wat niet hetzelfde is), wat vind je hoe jezelf moet zijn of wat je moet kunnen, het zijn vragen die niet altijd makkelijk te beantwoorden zijn. Ook studenten hebben het hier soms erg moeilijk mee, vooral als ze zichzelf onder druk zetten om een … Doorgaan met het lezen van Van jezelf leren houden

Droom van God *

Wat is waarheid, hoe waar zijn onze woorden nog in een samenleving van alternatieve feiten, halve leugens en kromme redeneringen om zichzelf en anderen een rad voor ogen te draaien?

Leren leven

    Leven leren is geen kunst, leven gaat vanzelf. Wel aanvaarden, de tranen leren dragen.   Schreib dich nicht zwischen die Welten, am Rand der Tränenspur lerne leben.   Paul Celan, Die Gedichten aus dem Nachlass (p. 320)   Leven gaat niet zonder pijn. Geluk en verdriet, hoop en angst, blijdschap en pijn horen … Doorgaan met het lezen van Leren leven

Het onbereikbare zelf

het zelf van de mens is onbereikbaar omdat onze taal en onze wijze van communiceren met onszelf die afstand reeds bezit - die is er inherent aan - we vallen dus nooit samen met onszelf