Zien en geloven

  Jaren geleden toen ik nog theologie studeerde in Heerlen aan de UTP hadden we vaker practica. Dat wil zeggen we speelden een rollenspel. Dat werd dan met videocamera’s opgenomen en achteraf geanalyseerd. We mochten allemaal een rol kiezen. Ik koos niet voor Jezus maar voor Thomas. De ongelovige Thomas. Dat leek mij een rol … Doorgaan met het lezen van Zien en geloven

Hoe eenzaam mag ik zijn?

rouw sneeuw

  Hoe eenzaam mag ik zijn van mezelf? En, is dat negatief, als ik me eenzaam voel of als ik eenzaam ben? Er is een verschil tussen je eenzaam voelen én eenzaam zijn. Als je eenzaam bent kun je je eenzaam voelen, maar als je je eenzaam voelt hoeft dat niet te betekenen dat je … Doorgaan met het lezen van Hoe eenzaam mag ik zijn?

Autonomie of Ubuntu?

Overweging 18 februari 2018 Studentenkerk Radboud Universiteit NijmegenIn onze westerse wereld staat al eeuwenlang een principe centraal: onze vrijheid gekoppeld aan onze autonomie. Dat is een individuele autonomie. Soms wordt die uitgebreid tot de autonomie van een groep, een partij, een land. In het laatste geval spreken wij over nationale identiteit.Een thema dat weer actueel … Doorgaan met het lezen van Autonomie of Ubuntu?

Waarom ik van poëzie houd

Waarom ik van poëzie houd? Een klein getuigenis van de kracht en inspiratie van de poëzie in mijn leven.

Vluchtigheid

De dood is een bron van inspiratie. De dood fascineert. De dood roept op tot relfectie, tot zelfbezinning. Mensen die er op los lijken te leven (wat dat dan ook exact moge zijn) leven misschien in de waan dat de dood geen greep op hen heeft. Elke dag wordt geproefd en achter gelaten op de … Doorgaan met het lezen van Vluchtigheid

Droom van God *

Wat is waarheid, hoe waar zijn onze woorden nog in een samenleving van alternatieve feiten, halve leugens en kromme redeneringen om zichzelf en anderen een rad voor ogen te draaien?

Levensles

rouw sneeuw

De dood van mijn vader, zijn afscheid en zijn sterven waren voor mij kostbare momenten, zelfs een soort van pieta-ervaring.

Wat is zwaar, wat is licht?

Kerstoverweging Studentenkerk 24 december 2017 te Nijmegen

Schaduw

Schaduw   Licht en donker, dag en nacht, het zijn twee zijdes van een medaille. Ze horen onlosmakelijk bij elkaar. Het leven kent hoogte - en dieptepunten, alleen maar verwachten dat het leven een aaneenschakeling is van hoogtepunten, van fijne ervaringen noem ik een vorm van domheid en overschatting van de eigen mogelijkheden. Veel komt … Doorgaan met het lezen van Schaduw

Schapen en bokken – waarheid en fictie

Overweging Zondag 19 november 2017 Studentenkerk Gelezen Ezechiël 34,11-22 en Matheus 25,31-46 Studenten die tijdens het zelfkonfrontatieonderzoek in de Studentenkerk naderhand gevoelens moeten invullen bij de ervaringen die voor hun belangrijk zijn, hebben er soms moeite mee om hun gevoel een cijfer te geven: van 0-5. Hoe sterk is het gevoel? 0 = niets en … Doorgaan met het lezen van Schapen en bokken – waarheid en fictie

Wonder en wonderen

Wonderen bestaan: kijk naar het licht en de betekenis van het licht

Het leven is een eindeloos vers

Het leven een eindeloos vers, zo schrijft de dichter....waar komen we vandaan, wie zijn we, wat is onze ziel?

Geluk uit de machine

  Wij hebben een lichaam, wij zijn lichamelijke wezens. Dat betekent dat wij functioneren in de werkelijkheid die wij waarnemen en die ons omgeeft via ons lichaam. Ons lichaam is materie. Net Zoals onze kosmos, ons universum uit materie bestaat. Alleen de schaal is iets groter. In de bijlage van Trouw op 28 oktober schreef … Doorgaan met het lezen van Geluk uit de machine

Tijd en ruimte als coördinaten van geluk

  Geluk kent coördinaten, geluk is niet “freischwebend” zoals de Duitsers zo mooi zeggen, het zweeft of hangt niet in de lucht, het moet landen, zwaar worden, handen en voeten krijgen, gewicht hebben. Maar niets is zo ijl en zo “ijdel” in de woorden van het bijbelse boek Prediker als geluk. Net als de lucht … Doorgaan met het lezen van Tijd en ruimte als coördinaten van geluk

Ontbrekende stappen

'In elk gedicht ontbreekt een stap verder. En als men een stap verder zet, ontbreekt weer een andere, enzovoort. Men kan zo de mogelijkheid van een eindeloos gedicht bedenken, onuitputtelijk, doorlopend, oneindig. Waaruit misschien het verband ontspringt tussen poëzie en het mystieke visioen van een woord in voortdurende evolutie, in eeuwige expansie. Men kan met … Doorgaan met het lezen van Ontbrekende stappen