Digitale tijd en ruimte

Digitale tijd en ruimte De digitale wereld waarin we inmiddels leven gaat ons leven radicaal veranderen. We hebben het nog niet zo in de gaten omdat we nog altijd lichamelijk aanwezig zijn in ruimtes die ons omgeven. Utopieën waarin elk individu met elk ander individu verbonden is worden echter langzaam waar. Menselijke autonomie gebaseerd op … Doorgaan met het lezen van Digitale tijd en ruimte

Black Box

Black Box De wereld om ons heen vraagt veel aandacht van ons en vaak kost het veel energie om bezig te zijn met de zaken die ons in beslag nemen. Na een dag van werken en leven kun je moe zijn op het einde van de avond. Dan heb je als het ware je energie … Doorgaan met het lezen van Black Box

Openbaring*

DE VRAAG NAAR OPENBARING Sinds mijn kandidaatsscriptie (1979) over het begrip Openbaring in Der Stern der Erlösung van de Joodse schrijver Franz Rosenzweig heeft mij dit thema niet meer losgelaten. Pas vele jaren kom je er achter dat deze vraag hoe Openbaring plaats kon vinden in onze werkelijkheid en wat dit dan betekent maatgevend is … Doorgaan met het lezen van Openbaring*

autotopisch zelf

Het zelf woont als het ware in het lichaam, het lichaam is de plek, de plaats waarin en waarmee het zelf zich manifesteert in de wereld, een ware autotopos. Wat doet dat nou met het zelf? Is het zelf zich hiervan echt bewust? Of neemt het het lichaam waar als een vanzelfsprekendheid en staat het … Doorgaan met het lezen van autotopisch zelf

utopisch zelf

Het zelf dat in het lichaam woont en dat lichaam is kijkt meestal verder dan zijn neus lang is. Hij kijkt met de ogen van het lichaam naar de wereld om het heen. En het fantaseert, projecteert, verlangt, verwacht en hoopt op een betere context, op betere omstandigheden als het zelf niet kan uitgroeien zoals … Doorgaan met het lezen van utopisch zelf

het zelf als heterotopie

Het zelf dat het lichaam bewoont maakt in zijn ontwikkeling mee dat het op verschillende plaatsen in verschillende situaties beland. Het gaat hier doorheen, het wordt erdoor gevormd, het wordt als het ware gekneed als een blok klei. School, kazerne, opleidingsinstituut, ontgroening, etc. het zijn fases die het zelf doormaakt op andere plaatsen, in heterotopiën … Doorgaan met het lezen van het zelf als heterotopie

Het zelf als religieus zelf

Is de mens een religieus wezen? De vraag stellen is haar beantwoorden. Onder religie versta ik het fenomeen dat mensen religieus functioneren: dat wil zeggen zij leggen verbindingen, ze geven betekenis aan het feit dat ze bestaan en dat zij niet meesters in eigen huis zijn. Het feit van de dood die onoverkomelijk is geeft … Doorgaan met het lezen van Het zelf als religieus zelf

Een eerste verkenning van de auto-topie, het lichaam als zelf-plaats

Wat betekent het dat wij mensen lichamelijk zijn, dat wij beschikken over een lichaam, dat ons lichaam ons verstaan van de werkelijkheid kleurt en in hoge mate bepaalt. Het lichaam beschrijf ik in eerste instantie als een concrete ruimte. Een ruimte die wij bewonen, wij zijn ons lichaam. En ik spreek over het lichaam als … Doorgaan met het lezen van Een eerste verkenning van de auto-topie, het lichaam als zelf-plaats

Een nieuwe theologie?

  Mensbeeld, zelfbeeld, godsbeeld Op naar een nieuwe theologie Ons mensbeeld, zelfbeeld en ons godsbeeld is gekleurd. Gekleurd door de context waarin wij leven. Ons zelfbeeld is eeuwenlang gebaseerd geweest op een zelfverstaan als autonome grootheid waarvan onze ratio de kern vormt. Met onze ratio bakenen wij de grenzen van ons zelf af en hebben … Doorgaan met het lezen van Een nieuwe theologie?

God in het landschap – zoektocht naar een horizon: deel 3

5. Excursie: Anselm Kiefer, het landschap als mythische heterotopie Concorde A Carlos Fuentes Arriba el agua Abajo el bosque El viento por los caminos Quietud el pozo El cubo es negro El aqua firme El agua baja hasta los árboles El cielo sube hasta los labios O. Paz[i] Eenstemmig Voor Carlos Fuentes Boven het water Onder … Doorgaan met het lezen van God in het landschap – zoektocht naar een horizon: deel 3

LICHAAM ALS ZELFPLAATS – als auto-topie

“Denken ist eine unbegreifliche Beharrlichkeit, so etwas, wie den Duft der Rose zu erweitern oder in eine dunkle Seite Lichtlöcher zu bohren. Und es ist auch, etwas in einem törichten Manöver überzusetzen, von einem unerschütterlich versunkenen Schiff zu einer schifflosen Navigation.   Denken ist, auf eine Einsamkeit ohne Rückkehr zu beharren.” Roberto Juarroz - Vertikale … Doorgaan met het lezen van LICHAAM ALS ZELFPLAATS – als auto-topie