Tag: Raoul Schrott

God in de kosmos (7)

2.5 De ruimte morgen Das Seelisches dem Weltall eingemischt sei, davon wissen wir aus der Art und Weise, wie wir lebendig sind. Es gibt einen Punkt unseres Da-seins, an dem sich alle weitere Fragen erübrigen, weil wir dem Ganzen und allen seinen Teilen als einem wahren, wahrhaftigen Spiegelbild unserer eigenen Situation begegnen. Wir können die … Doorgaan met het lezen van God in de kosmos (7)

God in de kosmos (4)

2.2 De niet-ruimte als een begin voor het denken Een waarlijk wetende man is daarom niet degene die blindelings een waarheid naloopt, maar alleen hij die steeds weet heeft van alle drie de wegen, die van het zijn, die van het niet-zijn en die van de schijn. Superieur weten — en ieder weten is superioriteit … Doorgaan met het lezen van God in de kosmos (4)

God in de kosmos (2)

God, mens en wereld in ruimte en in tijd Een kwestie van “perspectief” Ieder begrijpen moet zich echter als een fundamentele wijze van ontsluiting binnen een bepaald blikveld bewegen. Wat dit ding, bijvoorbeeld dit uurwerk is, blijft ons verborgen, zolang we niet vooruit al weten wat iets als tijd, rekenen met de tijd, tijdmeting is. … Doorgaan met het lezen van God in de kosmos (2)

God in de leegte – leegte als Theotopie (19)

3.4 Leegte van de wereld E poi qualcuno va, tutto è più vuoto.Se ci ritroveremo, sarà per non conoscerci,diversi nei millenni, nella storiafaticosa di tutti; e intanto arretranoi ghiacciai, s'inghiotte il marelo stretto, ed il passaggioè già troppo profondo, impronunciabile,sepolto nel passato il tuo viaggio. Se ci ritroveremonon ci sarà memoria per me, insetto,per te, … Doorgaan met het lezen van God in de leegte – leegte als Theotopie (19)

God in de leegte – leegte als Theotopie (13)

2.4 Leegte van het zelf SOTTO IL GIARDINO (l) Dove porta questa strada che nessuno più imbocca,strada appena intuibile, sentierod'erbacce?Qui gente rotolava sua pancia, sghignazzando,e c'erano molte grida, anche di dolore. (Esiste, esiste anche senza di noi,la possibilità di un cammino.Bisognerà appiattarsi neU'erba, scordare qualcosa,e te, maledetta paura,dovremo proprio sconfiggerti.) Fabio Pusterla(1) UNTER DEM GARTEN … Doorgaan met het lezen van God in de leegte – leegte als Theotopie (13)